Παρασκευή 06 Μαρτίου στις 21:30
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Νίκος, ένας 30άρης χωρίς προοπτικές, πείθεται από τον θείο του να τον ακολουθήσει στην Αθήνα. Το «θέλγητρο» είναι στέγη, τροφή, αλλά και μια παράξενη δουλειά: να φυλάει τα σκυλιά του θείου που είναι μαντρωμένα δίπλα στο σπίτι. Σύντομα, ο Νίκος θα διαπιστώσει ότι η νέα του ζωή τον «πνίγει» ακόμα περισσότερο απ’ ό,τι εκείνη στην επαρχία της Πτολεμαΐδας, ενώ το αυξανόμενο μίσος του για τον αγροίκο συγγενή θα τον σπρώξει βαθμιαία στην αγκαλιά της παραμελημένης γυναίκας του... Δανειζόμενος το βασικό μοτίβο του φημισμένου νουάρ μυθιστορήματος του Τζέιμς Μ. Κέιν «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές», ο Γιάννης Οικονομίδης «οργανώνει» κινηματογραφικά μια οργισμένη επίθεση ενάντια στον εγκλωβισμένο στη μακαριότητά του ελληνικό μικροαστισμό, μέσα από έναν ακραίο ρεαλισμό στη ματιά, επίμονα, συχνά μακροσκελή πλάνα που εναλλάσσονται με δραματική τονικότητα ανάμεσα στα μακρινά, τα μεσαία και τα κοντινά, και δυσβάσταχτη σκληρότητα στις σχέσεις των χαρακτήρων. Στιλ και ουσία παραμένουν έννοιες ταυτόσημες στο έξω από τα δόντια σινεμά του, ενός σινεμά σταθερά επίκαιρου, ανησυχητικού και τολμηρού, που ενοχλεί σταθερά όσους δυσκολεύονται να δεχθούν την καθ’ έξιν ανθρώπινη αποκτήνωση στους κόλπους της εγχώριας αστικής «μάντρας».
Προλογίζει ο Γιάννης Οικονομίδης, ο σκηνοθέτης της ταινίας.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δύο φορές στο κλασικό φιλμ νουάρ του Τέι Γκάρνετ (1946) και το μεταγενέστερο ερωτικό θρίλερ του Μπομπ Ράφελσον (1981), και η σύνδεση του Μαχαιροβγάλτη με τις δύο αυτές ταινίες οδηγεί στη λογοτεχνική πηγή απ’ όπου αντλούν τον μύθο τους: στο μυθιστόρημα The Postman Always Rings Twice (1934) του Αμερικανού Τζέιμς Μάλαχαν Κέιν. Από τις μεταφράσεις του έργου στα ελληνικά, αναφέρονται ενδεικτικά: μετ. Μάρκου Ρήγου, 1982· μετ. Γιώργου Λαζόπουλου, 1991· μετ. Ιωάννας Καρατζαφέρη, 2004. Ο Κέιν εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του από το νατουραλιστικό έργο του Εμίλ Ζολά Τερέζ Ρακέν (1867), που γνώρισε πολλές μεταφορές στον κινηματογράφο και στο θέατρο.
