Ο ιστότοπος της Ταινιοθήκης της Ελλάδος βρίσκεται σε διαδικασία αναβάθμισης

Μουσείο Κινηματογράφου

Επισκευθείτε την πολύ ενδιαφέρουσα ενότητα "Μουσείο Κινηματογράφου"

Μέσα από την ενότητα αυτή, θα μπορέσετε να πλοηγθείτε στα Ψηφιακά Μουσειακά Εκθέματα και να δείτε βίντεο με τρισδιάστατη αναπαράσταση για δέκα από αυτά.

Επίσης θα βρείτε ενδιαφέρουσες πληροφορίες, για την πολυμεσική έκδοση της Ταινιοθήκης της Ελλάδος και του Μουσείου Κινηματογράφου.

Αρχική σελίδα » Νέα & Ανακοινώσεις » Παρουσίαση Νέου

Νέα & Ανακοινώσεις

[14/11/2008]  Δημοσιεύτηκε από Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Η ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ 49o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΕ ΔΥΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

►ΚΥΡΙΑΚΗ 16/11 (αίθουσα Παύλος Ζάννας, 17:00): Προβολή της αποκατεστημένης κόπιας της βωβής ταινίας Το μυστήριο του πύργου του Άιφελ (1927) του γάλλου σκηνοθέτη Ζιλιέν Ντιβιβιέ (Julien Duvivier) με συνοδεία ζωντανής μουσικής από τον Μηνά Ι. Αλεξιάδη.
►ΠΕΜΠΤΗ 20/11(αίθουσα Παύλος Ζάννας, 13:00): Παρουσίαση του ευρωπαϊκού προγράμματος MIDAS και της ψηφιακής πύλης www.filmarchives-online.eu :
- Προβολή επιλεγμένου οπτικοακουστικού υλικού από ευρωπαϊκά κινηματογραφικά αρχεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα με τίτλο:
«Σκηνές από το παρελθόν των ευρωπαϊκών πόλεων».
-Συζήτηση με θέμα: «Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα MIDAS και η ψηφιακή πύλη www.filmarchives-online.eu. Δυνατότητες και προοπτικές».

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στο πλαίσιο της μόνιμης συνεργασίας της με όμορα ιδρύματα του εξωτερικού και της προώθησης του σημαντικού έργου αποκατάστασης των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών αρχείων προβάλλει τη βωβή ταινία Το μυστήριο του πύργου του Άιφελ (1927) που αποκατέστησε η Ταινιοθήκη της Ολλανδίας (Nederlands Filmmuseum) το 2004. Η ταινία, που επίσης προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Κανών το Μάιο του 2006, ξεχωρίζει για την τεχνική της αρτιότητα και προσήλωση στη λεπτομέρεια, αναδεικνύοντας το ταλέντο και τη δεξιοτεχνία ενός από τους σημαντικότερους και παραγωγικότερους γάλλους σκηνοθέτες, που έμεινε περισσότερο γνωστός για τις ομιλούσες κι όχι τις βωβές ταινίες του, και που παρά τη διεθνή διανομή της, διασώζεται σε μια μοναδική κόπια νιτρικού οξέως στην Ταινιοθήκη της Ολλανδίας (Nederlands Filmmuseum), η οποία και προχώρησε στην αποκατάστασή της σε ασπρόμαυρο αρνητικό.

Ο έντιμος πλην όμως αφελής ήρωας της ταινίας Σατούρνιν, παρόλο που γίνεται ξαφνικά δικαιούχος μιας τεράστιας περιούσιας, χάνει τη δουλειά του και μένει άστεγος, όταν ο συνέταιρός του, με τον οποίο υποδύονται τους σιαμαίους αδελφούς Μιροντόν στο τσίρκο, παριστάνει πως είναι εκείνος και του αποσπά την κληρονομιά. Η τεράστια περιουσία ωστόσο, θα γίνει το «μήλον της έριδος» ανάμεσα στον κατ’ επίφαση δικαιούχο και τη διεθνή σπείρα Κου Κλουξ Άιφελ, η οποία επίσης εποφθαλμιά την κληρονομιά. Δεχόμενος απειλές από τη διεθνή σπείρα ο μετανιωμένος συνέταιρος θα ζητήσει τη βοήθεια του Σατούρνιν με αντάλλαγμα μέρος της περιούσιας του. Ο Σατούρνιν θα απαχθεί και θα μεταφερθεί στο αρχηγείο της σπείρας σ’ ένα κάστρο στα βουνά. Η διαρκής αντιστροφή ρόλων εντείνει τη σειρά ριψοκίνδυνων καταδιώξεων που θα ακολουθήσει και θα κορυφωθεί στη θεαματική αναμέτρηση του Σατούρνιν με τον αρχηγό της σπείρας στην κορυφή του πύργου του Άιφελ, που αποτελεί και τη μεγάλη ατραξιόν της ταινίας: με φόντο το Παρίσι οι πρωταγωνιστές αιωρούνται σχεδόν στο σιδερένιο σκελετό.
To Μυστήριο του Πύργου του Άιφελ, παρόλο που στους τίτλους αρχής αναγγέλλεται ως ταινία περιπέτειας, περιέχει επίσης στοιχεία κοινωνικού δράματος, αλλά και σλάπστικ κωμωδίας με πετυχημένους ιστορικούς υπαινιγμούς (βλέπε αναφορά στην Κου Κλουξ Κλαν). Η τεχνική τελειότητα των σκηνών, ιδιαίτερα των σκηνών καταδίωξης, οι σύντομες κρυφές λήψεις του Παρισιού, η πολυεπίπεδη κινηματογράφηση του πύργου του Άιφελ, οι λήψεις στις διαδρομές προς και από το κάστρο-αρχηγείο της σπείρας, αλλά και η εικαστική σύνθεση των σκηνικών, όπως π.χ. η αίθουσα συνεδριάσεων κι αναμετάδοσης στο αρχηγείο που φέρει στοιχεία από το γερμανικό εξπρεσιονισμό, αναδεικνύουν την ιδιαίτερη αίσθηση του Ντιβιβιέ για τη λεπτομέρεια.


Μετά το σύντομο πέρασμά του από το θέατρο του Odeon ως ηθοποιός, ο γεννημένος το 1896 στη Λίλλη Ζιλιέν Ντιβιβιέ, συνεργάζεται το 1919 με τη Gaumont ως σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη μαθητεύοντας δίπλα στους Louis Feuillade και Marcel l’ Herbier. Με 22 βωβές ταινίες στο ενεργητικό του, μεταξύ των οποίων και οι μεγάλες επιτυχίες Poil de carotte (1925) και Au bonheur des dames (1930), το πέρασμα στον ομιλούντα θα τον κατατάξει μεταξύ των σημαντικότερων γάλλων σκηνοθετών της δεκαετίας ΄30-΄40 μαζί με τους Jean Renoir, René Clair, Jacques Feyder, οι οποίοι θα αναδείξουν τα λαϊκά στρώματα σε αφηγηματικό καμβά των ταινιών τους. Θεμελιωτής του λεγόμενου “ποιητικού ρεαλισμού”, μαζί με τους Marcel Carné και Jean Grémillon, στις ταινίες του θα πρωταγωνιστήσουν μερικές από τις μεγαλύτερες βεντέτες της εποχής όπως οι Jean Gabin, Michel Simon, Louis Jouvet, Harry Baur, Viviane Romance. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας του Un Carnet de Bal (1937), η διεθνής επιτυχία της ταινίας του Pépé-le-Moko (1937), που θα καθιερώσει τον Jean Gabin με φόντο το εξωτικό Αλγέρι σε διεθνή σταρ της εποχής, θα τον οδηγήσει σ’ ένα συμβόλαιο με την MGM στις Η.Π.Α., όπου και θα εγκατασταθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου δουλεύοντας με μεγάλα αστέρια της εποχής όπως οι Rita Hayworth, Vivien Leigh, Henry Fonda, Barbara Stanwyck, Edward G. Robinson, Ginger Rogers, Charles Laughton κ.ά., και σκηνοθετώντας ακριβές παραγωγές όπως τα Tales of Manhattan (1942) και Flesh and Fantasy (1943).
Στο τέλος του πολέμου ο Ντιβιβιέ επιστρέφει στην Ευρώπη όπου θα γυρίσει, μεταξύ άλλων και τη μεγάλη εμπορική επιτυχία Le petit monde de Don Camillo που θα βραβευθεί το 1951 στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Στα πενήντα χρόνια της σκηνοθετικής του σταδιοδρομίας -πεθαίνει το 1967 στο Παρίσι έχοντας σκηνοθετήσει συνολικά 67 ταινίες- ο πολυσχιδής Ζιλιέν Ντιβιβιέ θα γυρίσει κωμωδίες, μελοδράματα, κοινωνικές, ιστορικές και θρησκευτικές ταινίες, ταινίες περιπέτειας, ταινίες ντετέκτιβ, και λογοτεχνικές μεταφορές, περνώντας από όλα τα πόστα της παραγωγής: σκηνοθέτης, σεναριογράφος, οπερατέρ, σχεδιαστής σκηνικών- γεγονός στο οποίο αποδίδεται και η τεχνική τελειότητα των δημιουργιών του. Σκηνοθέτες όπως οι Jean Renoir, Orson Welles και Igmar Bergman έχουν συχνά δηλώσει τη μεγάλη τους εκτίμηση στο σκηνοθέτη.

Αρχικά ασχολήθηκε ενεργά με την τζαζ, την fusion και τον αυτοσχεδιασμό, δισκογράφησε και συμμετείχε σε πολλές συναυλίες και φεστιβάλ. Στράφηκε στη σύνθεση από το 1984 και έκτοτε έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Eλλάδα, σε όλες τις Σκανδιναβικές χώρες, Kύπρο, Γερμανία, Oλλανδία, Bέλγιο, Tσεχία, Bουλγαρία, Iσραήλ, Iαπωνία, Iταλία, Aίγυπτο, Μαρόκο, Eλβετία, Aυστραλία, HΠA, έχουν βραβευθεί σε διαγωνισμούς, έχουν δισκογραφηθεί σε 20 συνολικά δίσκους βινυλίου και CD σε Ελλάδα, Ιταλία, Ιαπωνία, Γερμανία, Aγγλία και έχουν μεταδοθεί από ραδιοφωνίες και τηλεοπτικά δίκτυα διεθνώς. Πέρα από την δραστηριότητά του στην μουσική συνοδεία ταινιών βωβού κινηματογράφου, έχει συνθέσει μουσική συμφωνική, δωματίου, ηλεκτρονική, όπερα και μουσικοθεατρικά έργα, μουσική για μπαλέτο, για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Tο 1994 η όπερά του "Viva la Vida" εγκαινίασε στην Alte Oper Frankfurt και το Διεθνές Φεστιβάλ Frankfurt Feste ενώ το 1996 παρουσιάστηκε από την Eθνική Λυρική Σκηνή σε νέα παραγωγή.
Είναι διπλωματούχος σύνθεσης της Μουσικής Ακαδημίας Robert Schumann του Nτύσελντορφ, πτυχιούχος της Nομικής Σχολής και διδάκτωρ μουσικολογίας του Tμήματος Mουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Aθηνών. Aπό το 1989 εκλέγεται ως μέλος του Δ.Σ. (τώρα Β’ Αντιπρόεδρος) της Ένωσης Eλλήνων Mουσουργών. Tο 2002-2006 ήταν μέλος του Δ.Σ. και Γενικός Γραμματεύς της Eθνικής Λυρικής Σκηνής. Έχει συμμετάσχει σε πανελλήνια και διεθνή μουσικολογικά και θεατρολογικά συνέδρια - άρθρα και μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά, σε μουσικολογικές, θεατρολογικές και άλλες επιστημονικές εκδόσεις. Από το 2004 είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Aθηνών, όπου διδάσκει τους τομείς Μουσικού Θεάτρου και Όπερας και από το 2008 είναι μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η εκδήλωση-δίπτυχο περιλαμβάνει:

►ΣΥΖΗΤΗΣΗ: «Παρουσίαση του ευρωπαϊκού προγράμματος MIDAS και της ψηφιακής πύλης http://www.filmarchives-online.eu/. Δυνατότητες και προοπτικές»
Χαιρετισμοί:
Δέσποινα Μουζάκη, Δ/ντρια Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Θεόδωρος Αδαμόπουλος, Αντιπρόεδρος Δ.Σ. Ταινιοθήκης της Ελλάδος
Ομιλητές:
-Μαρία Κομνηνού, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τμήματος ΕΜΜΕ- Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γενική Γραμματέας Δ.Σ. Ταινιοθήκης της Ελλάδος, Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ACE (Association des Cinémathèques Européenes)
-Felix Schurman- Deutsches Filminstitut-DIF
-Dinko Tukacovic–Δ/ντης Προγράμματος, Δημόσιες Σχέσεις, Jugoslovenska Kinoteka
Τη συζήτηση θα συντονίσει η Μαρλένα Πολιτοπούλου, συγγραφέας.

Η ψηφιακή πύλη filmarchives online παρέχει πρόσβαση σε συλλογές κινούμενης εικόνας, 18 ευρωπαϊκών κινηματογραφικών αρχείων για πολιτιστικούς και εμπορικούς σκοπούς. Έως τώρα, περίπου 5.000 έργα -κυρίως με περιεχόμενο μη μυθοπλαστικό- διατίθενται προς αναζήτηση και μελέτη σε τέσσερις διαφορετικές γλώσσες, ενώ παράλληλα η βάση δεδομένων εμπλουτίζεται καθημερινά. Το filmarchives online είχε ως αφετηρία του το πρόγραμμα MIDAS (Βάση Δεδομένων Κινούμενης Εικόνας για την Πρόσβαση και Αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών Κινηματογραφικών Συλλογών- Moving Image Database for Access and Re-use of European Film Collections).
Το πρόγραμμα MIDAS αποσκοπεί στην αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός από τα καίρια προβλήματα που εμποδίζουν την πλήρη ανάπτυξη ενός βιώσιμου δικτύου διανομής -για εμπορικούς και πολιτιστικούς σκοπούς- του αρχειακού υλικού των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών αρχείων με ιδιαίτερη ιστορική και πολιτιστική αξία. Το συγκεκριμένο πρόβλημα, πέραν του ότι αφορά και ενδιαφέρει τον ευρύτερο χώρο της κινηματογραφικής παραγωγής, συνίσταται σε μια περίπλοκη, χρονοβόρο και ακριβή διαδικασία προκειμένου να εντοπιστεί κάθε φορά το αρχειακό υλικό μέσα στις ευρωπαϊκές συλλογές και στη συνέχεια να αναγνωριστούν οι εκάστοτε δικαιούχοι των πνευματικών δικαιωμάτων.
Το πρόγραμμα προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα αυτό προσφέροντας την δυνατότητα για μια κεντρική αναζήτηση στο σύνολο των συλλογών και άρα αμεσότερη δυνατότητα ανάκτησης του υλικού, ξεπερνώντας το φράγμα των διαφορετικών γλωσσών.
Μακροπρόθεσμη βλέψη του προγράμματος είναι να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην προσέγγιση συμμετοχών στη βάση δεδομένων, αναμένοντας στα τρία πρώτα χρόνια από την ολοκλήρωσή του να συγκεντρώσει τουλάχιστον το 80% των συλλογών των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών αρχείων του ευρύτερου δημοσίου τομέα, των οποίων τα δικαιώματα κατέχουν τα ίδια τα ιδρύματα, ή των οποίων τα δικαιώματα είναι ελεύθερα. Σε δεύτερο επίπεδο το σύστημα MIDAS θα ενθαρρύνει την είσοδο ιδιωτικών κινηματογραφικών αρχείων, ευνοώντας έτσι την συνολική πρόσβαση σε ένα σημαντικό κομμάτι της Ευρωπαϊκής κινηματογραφικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το πρόγραμμα MIDAS αποτελεί τμήμα του προγράμματος Media Plus της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδράμει στους συγκεκριμένους στόχους της προτεραιότητας των Networked Databases (Δικτυακών Βάσεων Δεδομένων) στο σχεδιασμό του Πιλοτικού Προγράμματος.

►ΠΡΟΒΟΛΕΣ: Δεκατέσσερις κινηματογραφικοί θησαυροί από το 1909 μέχρι το 1978 μας επιτρέπουν να κοιτάξουμε διεισδυτικά στη ζωή των πόλεων μέσα από διαφορετικές εποχές. Η επιλογή των αποσπασμάτων έγινε με την επιμέλεια ευρωπαϊκών κινηματογραφικών αρχείων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα MIDAS (Moving Image Database for Access and Re-use of European Film Collections) και τα οποία διαμόρφωσαν τον διαδικτυακό κόμβο filmarchives online με στόχο να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις συλλογές κινούμενης εικόνας.


Γαλλία 1908, 2’, βωβή
Πηγή: Deutsche Kinemathek-Museum fur Film und Fernsehen, Berlin
Η ταινία καταγράφει τον Πύργο του Άιφελ κι άλλα αξιοθέατα της πόλης.
Τσεχία 1912, 4’, βωβή
Πηγή: Narodni Filmovy Archiv, Praha
Μια κινηματογραφική ματιά στα αρχιτεκτονήματα του ιστορικού κέντρου της Πράγας και στην καθημερινή ζωή της πόλης.

Ιταλία [?] 1912 [?], 4’
Πηγή: Cineteca del Comune di Bologna
Ένα ταξίδι στην παλιά Μπολόνια απ’ την Πόρτα Γκαλιέρα έως την Μοντανιόλα.


Ελβετία 1978, 1΄
Σκηνοθέτης: Werner Emmisberger
Πηγή: Lichtspiel/ Kinemathek Bern
Με μερικές γραμμές και γραφιστικά στοιχεία, μια ολόκληρη πόλη σχεδιάζεται.

Γερμανία [?}, 8΄ 42΄΄, βωβό
Πηγή: Deutsche Kinemathek-Museum fur Film und Fernsehen, Berlin
Το πλήθος στην Potsdamer Platz, εξεγερμένοι ναυτικοί μπροστά στο Reichskanzler-Palais, ενθουσιασμένο πλήθος μπροστά στην πύλη του Βραδεμβούργου και την Unter den Linden.

Ελλάδα 1924, 4΄, βωβό
Πηγή: Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Αθήνα
Η καθημερινή ζωή των καλόγερων στην Καλαμπάκα και ιδιαίτερα στα μοναστήρια των Μετεώρων.

Ελβετία 1978, 1΄
Σκηνοθέτης: Werner Emmisberger
Πηγή: Lichtspiel/ Kinemathek Bern
Με μερικές γραμμές και γραφιστικά στοιχεία, μια ολόκληρη πόλη σχεδιάζεται.

Γερμανία 1932, 9΄, βωβό
Σκηνοθεσία: Ella Bergmann-Michel
Πηγή: Deutsches Filminstitut-DIF
Η ένωση Erwerblosenkuchen στη Φρανκφούρτη, ανέθεσε στη καλλιτέχνιδα, φωτογράφο, και κινηματογραφίστρια Έλα Μπέργκμαν-Μίτσελ την ταινία αυτή προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την κοινότητα απέναντι στο κοινωνικό πρόβλημα της ανεργίας.

Νορβηγία 1937, 2΄ 35΄΄
Πηγή: Nasjonalbilioteket Oslo
Η ταινία καταγράφει την υποδοχή της Sonja Henie, διάσημης νορβηγού ηθοποιού στο λιμάνι του Όσλο από το ενθουσιώδες πλήθος.

Γερμανία 1942, 9΄
Πηγή: Bundesarchiv Filmarchiv, Berlin
Αυθεντικές εικόνες από το 1900 μέχρι και το 1905 από το Βερολίνο, τη Βιέννη, τη Βενετία, το Νταβός.

Ιταλία 1960, 4΄, βωβή
Σκηνοθεσία: Nino and Toni Pagot
Πηγή: Fondazione Cineteca Italiana, Milano
Διαφημιστικό για το «Campari»• ένα πρωτότυπο σποτ με εικόνες απ’ το Μιλάνο.

ΕΣΣΔ 1966, 7΄ 43΄΄
Σκηνοθεσία: Gediminas Skvarnavilius
Πηγή: Lietuvos Centrinis Valstybees Archyvas, Vilnius
Κινηματογραφικό επίκαιρο για τα νέα οικοδομικά μπλοκ στις λιθουανικές πόλεις Vilnius, Kaunas, Klaipeda, Palanga, Siauliai, Panevezys, κ.ά. κατά τη σοβιετική περίοδο.

Ελβετία 1978, 1΄
Σκηνοθέτης: Werner Emmisberger
Πηγή: Lichtspiel/ Kinemathek Bern
Με μερικές γραμμές και γραφιστικά στοιχεία, μια ολόκληρη πόλη σχεδιάζεται.

Ουγγαρία 1971, 6’
Σκηνοθεσία: Istvan Szabo
Πηγή: Magyar Nemzeti Filmarchivum, Budapest
Μια λυρική μέρα απ’ τη ζωή σε μια πλατεία, τέταρτο μέρος της σειράς ταινιών για την πόλη της Βουδαπέστης “Βουδαπέστη, γιατί την Αγαπάω” που γυρίστηκαν για τη Διεθνή Έκθεση στο Τορόντο.