4o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΥ & ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
17-23 Μαΐου 2007
Ε Λ Λ Η Ν Ι Δ Ε ΣΔ Η Μ Ι Ο Υ Ρ Γ Ο Ι
     
           
 

 

Μάρσα Μακρή

Συγγραφέας και Σκηνοθέτης. Σπουδές θεάτρου στη Νέα Υόρκη (Stella Adler Conservatory) και κινηματογράφου στο Λος Άντζελες (UCLA). Σεμινάρια στις Η.Π.Α. (‘Bread and Puppet Theater’- Peter Schumann & La Mama Theater-Suizi Terayama), τη Δανία (Odin Teatret- E. Barba) και την Πολωνία (Teatr Laboratorium-J. Grotowski).

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
Μικρού μήκους: 1986 Μικρές παραλλάξεις / 1992 Runaway / 2002 Το ταμένο / 2003 Στον τοίχο / 2005 Στεγνό καθάρισμα
Ντοκιμαντέρ: 1996 Η άλλη μητέρα

 


 

ΣΤΕΓΝΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ
Ελλάδα 2005 έγχρωμο 24΄
Σκηνοθεσία: Μάρσα Μακρή
Σενάριο: Μάρσα Μακρή, Βασίλης Ραΐσης
Φωτογραφία: Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
Μουσική: Μηνάς Αλεξιάδης
Ηθοποιοί: Αλέκος Κολιόπουλος, Τατιάνα Λύγαρη, Sunny Χατζηαργύρη, Ντίνη Ρέντη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Φίλιππος Mendes -Λάζαρης

Ο καημένος ο Σωτήρης, νόμιζε ότι το φως της αγάπης όλα τα κάνει όμορφα, αγνά, καθαρά...Όλους τους κάνει καλούς… «Στόχος μου ήταν να μαγνητίσω τον θεατή, με έναν χαμηλού τόνου ρυθμό, εισάγοντάς τον στην έντονα παραισθησιακή ερωτική εμμονή, ενός χαρακτήρα συμπαθή αλλά διαταραγμένου...»

Μάρσα Μακρή


Τώνια Μαρκετάκη

Η Τώνια Μαρκετάκη γεννήθηκε το 1942. Σπούδαζει κινηματογράφο στην I.D.H.E.C. στο Παρίσι και ξεκινά την ένταξη της στον ελληνικό χώρο ως κριτικός κινηματογράφου από το 1963 ως το 1967 για τα έντυπα Δημοκρατική Αλλαγή, Το Βήμα, Ταχυδρόμος. Το 1967 παρουσιάζει την πρώτη μικρού μήκους ταινία της Ο Γιάννης και ο Δρόμος. Την ίδια χρονιά φυλακίζεται και εξορίζεται. Εργάζεται στην Αγγλία, ως βοηθός μοντέρ, και στο Αλγέρι, ως σκηνοθέτης εκπαιδευτικών ταινιών για αγράμματους αγρότες. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ιωάννης ο Βίαιος (1973) βραβεύεται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και κέρδιζει την εκτίμηση των κριτικών στο Φόρουμ του Φεστιβάλ του Βερολίνου. Ακολουθούν, η τηλεοπτική σειρά Λεμονοδάσος (1978), και οι επίσης πολυβραβευμένες ταινίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό Η Τιμή της Αγάπης και Κρυστάλλινες Νύχτες. Σκηνοθέτει θεατρικά έργα. Εργάζεται σαν Βοηθός Γενικού Διευθυντή στην Κρατική Τηλεόραση και κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές. Μεταφράζει και γράφει ποιήματα και πεζά. Αν και χάθηκε πρόωρα, μόλις στα 52 της, θεωρείται από τις σημαντικότερες γυναίκες σκηνοθέτες του νέου ελληνικού κινηματογράφου.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
1967 Ο Γιάννης και ο Δρόμος / 1973 Ιωάννης ο Βίαιος / 1978 Λεμονοδάσος (τηλεοπτική σειρά) / 1983 Η τιμή της Αγάπης / 1992 Κρυστάλλινες Νύχτες

 

http://www.shortfromthepast.gr
 

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ
Ελλάδα 1967 α/μ 20΄
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Τώνια Μαρκετάκη
Φωτογραφία: Συράκος Δανάλης
Μοντάζ: Γιώργος Τριανταφύλλου, Τώνια Μαρκετάκη
Ηθοποιός: Γιώργος Βότσης

Πρόκειται για την πρώτη ταινία μικρού μήκους που σκηνοθέτησε η πολύ σημαντική ελληνίδα δημιουργός. Το 1980 είχε δηλώσει για αυτήν την ταινία: «Δεν θυμάμαι πια τι ήθελα να κάνω με αυτήν την πρώτη ταινία. Θυμάμαι μια σχετική μου φράση τότε …ένας άνθρωπος που κολυμπά ανάμεσα στα πράγματα. Θυμάμαι επίσης μια ατμόσφαιρα μεταξύ πνιγμού και εγκυμοσύνης που βάραινε πάνω μας, το πολιτικό αδιέξοδο, τη μοναξιά της μεταεφηβικής ηλικίας που μάταια προσπαθεί να σπάσει τον κλοιό της με την ένταξη σε ομάδες. Περιφέρεται στους δρόμους, βλέπει και αισθάνεται θαμπά, δεν ξέρει που τελειώνει η ονειροπόληση και που αρχίζει η πραγματικότητα. Κι όμως μέσα σε όλα αυτά υπάρχει μια διαύγεια, μια υποσυνείδητη διαύγεια: το πίσω μέρος του μυαλού σου καταγράφει τα μηνύματα, τα επεξεργάζεται ερήμην σου, και το υποσυνείδητο σου καταλήγει να ξέρει αυτό που εσύ δεν ξέρεις. Δεν μπορεί να το εκφράσει με λόγια και βγάζει μια κραυγή: ένα σήμα κινδύνου. Αλλά κι ένα στωικό χαμόγελο, μια και η περιπέτεια ανοίγεται στο μέλλον και το μέλλον εσύ…Το γύρισμα τελείωσε μια Παρασκευή. Την επόμενη Παρασκευή ήταν 21 Απριλίου 1967». Η σκηνοθέτης εμπνεύστηκε από ένα διήγημα του Μενέλαου Λουντέμη και στην ταινία ακούγονται αποσπάσματα από το ποίημα του Απόψε. Κάτω από την επιρροή του νεορεαλισμού και του νέου κύματος, η Μαρκετάκη, όπως και πολλοί άλλοι ευρωπαίοι δημιουργοί της γενιάς της στράφηκαν προς τον κινηματογράφο του βλέποντος και της περιπλάνησης και όχι πλέον προς τον κινηματογράφο της δράσης.


Τώνια Μαρκετάκη    
 
 

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΙΑΙΟΣ
Ελλάδα 1973 α/μ 180΄
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Τώνια Μαρκετάκη
Φωτογραφία: Γιώργος Αρβανίτης, Γιώργος Πανουσόπουλος
Μοντάζ: Γιώργος Κόρρας
Ηθοποιοί: Μανώλης Λογιάδης, Βαγγέλης Καζάν, Μηνάς Χατζησάββας, Μαίρη Μεταξά, Νικήτας Τσακίρογλου, Λήδα Πρωτοψάλτη, Μαλαίνα Ανουσάκη, Κώστας Αρζόγλου, Γιώργος Παρτσαλάκης, Ζωζώ Ζάρπα

Ο Ιωάννης ο βίαιος είναι μια ταινία για τον νόμο και την θεατρικότητα του νόμου. Μια κοπέλα βρίσκεται δολοφονημένη. Η αναπαράσταση της σκηνής γίνεται με αλλεπάλληλα φλας μπακ, με αλλεπάλληλες μαρτυρίες αυτοπτών. Μέσα από τον ημερήσιο τύπο δεν πληροφορούμαστε τόσο για τις συνθήκες της δολοφονίας, όσο για το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής -της Ελλάδας της δεκαετίας του ’60- τα ήθη που κυριαρχούν και εκείνα που αρχίζουν να δημιουργούνται. Στο περιθώριο αυτής της κοινωνίας, ο Γιάννης Ζάχος ζει στο δικό του φανταστικό και ποιητικό κόσμο. Είναι άτομο ψυχολογικά βεβαρημένο, του οποίου όμως η διάνοια είναι πάνω από τα συνηθισμένα επίπεδα. Ζει τις ερωτικές του φαντασιώσεις μέσα στο όνειρο της καθαρτικής βίας, ονειρεύεται να σκοτώσει μια γυναίκα για να επιβεβαιώσει τον ανδρισμό του και τα όνειρα εξουσίας και δύναμης. Ο Γιάννης ομολογεί πως αυτός έχει διαπράξει το έγκλημα και ξεκινάει η παράσταση του ενώπιον της δικαιοσύνης. Αναπαριστά ότι έχει διαβάσει στις εφημερίδες και η σχιζοφρένεια τέμνει το κοινωνικό και το ψυχολογικό πεδίο όταν ο Γιάννης γοητεύει το κοινό, τους δημοσιογράφους, τους ψυχιάτρους και τους δικαστές, «γιατί το περιθωριακό, απομονωμένο και αδικημένο από τη φύση του άτομο συμβαίνει να είναι προικισμένο όχι μόνο με ευφυΐα, αλλά και με γοητεία και χάρη, ενώ το ανιδιοτελές του κίνητρο, η ομολογία για μια μάταιη πράξη βίας, προς χάριν μιας εκτόνωσης μιας παγιδευμένης ψυχής, συναρπάζει κυριολεκτικά τη νεολαία της εποχής, που βλέπει στο πρόσωπο του Γιάννη έναν γνήσιο εκφραστή των βαθύτερων αναγκών της». Το θέατρο του νόμου αντιμετωπίζεται κλινικά από την Μαρκετάκη, ενώ εισάγει με δεξιοτεχνία την τρέλα στο κοινωνικό πεδίο.


Πέπη Ρηγοπούλου

Η Καλλιόπη Ρηγοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Χημεία (Πανεπιστήμιο Αθηνών) και Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης (Sorbonne, Ecole des Hautes Etudes) στο Παρίσι. Είναι Καθηγήτρια του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι συγγραφέας βιβλίων σχετικά με την αρχαία και την σύγχρονη μυθολογία, την νεωτερικότητα και την ιδεολογία. Στα έργα της περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα βιβλία Αυτοματοποιητική, ένας λόγος για την τέχνη και την τεχνολογία (1988), Ο Νάρκισσος, στα ίχνη ενός μύθου (1994), Το Σώμα: Από την ικεσία στην απειλή (2003). Τα τελευταία χρόνια σκηνοθετεί μικρού μήκους ταινίες και ντοκιμαντέρ, ενώ από το 1992 διευθύνει τη θεατρική ομάδα του Τμήματος ΕΜΜΕ. Έχει παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και συνεργάζεται με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία».

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
1996 Γαλλικός, ισπανικός και ελληνικός υπερρεαλισμός / 2003 Με λένε Eλπίδα/ 2003 Ο μονόλογος μιας γάτας / 2004 Ιστορίες του δρόμου/ 2004 Τα παιδιά της Βαγδάτης / 2004 Γιολάντα Τερέντσιο, Une jeune fille grecque / 2004 Ρόδα είναι ο κόσμος / 2005 Κανείς δε ρωτά για την ψυχή μου

 
 

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΡΩΤΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Ελλάδα 2005 έγχρωμο 30΄
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Πέπη Ρηγοπούλου
Φωτογραφία: Γιάγκος Ανδρεάδης, Σοφία Παπουτσή, Πέπη Ρηγοπούλου
Μοντάζ: Μιχάλης Καρβούνης
Ήχος: Γιάννης Παξεβάνης

Μέσα από τα ελληνικά Αναστενάρια στην Αγία Ελένη και στο Λαγκαδά και την ινδική τελετή της Ντράουπαντι στο Ταμίλ Νάντου και σε όλη τη Νοτιοανατολική Ασία, η ταινία παρακολουθεί εκδοχές της ιερής πυροβασίας που κρύβουν την ελπίδα της αναγέννησης της φύσης και της ψυχής και το δράμα της τραυματισμένης μνήμης, της προσφυγιάς και της εξορίας. Το τραγούδι για τον Μικροκωνσταντίνο και η αναπαράσταση της Μαχαμπαράτα γίνονται η φωνή όσων δεν έχουν άλλη φωνή, γιατί κανείς δεν νοιάζεται για την ψυχή τους. Αυτή είναι η έβδομη ταινία της Πέπης Ρηγοπούλου, Ιστορικού Τέχνης και Καθηγήτριας και Διευθύντριας του Εργαστηρίου Τεχνών και Πολιτιστικής Διαχείρισης στο Τμήμα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών.


 

     
 
 αρχική σελίδα
 ταινιοθήκη
 επικοινωνία
 
προηγούμενο επόμενο
     
           
      Η ιστοσελίδα αυτή υλοποιήθηκε με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς