BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//http://www.tainiothiki.gr///NONSGML kigkonsult.se iCalcreator 2.10.15//
METHOD:PUBLISH
BEGIN:VEVENT
UID:20260404T180559EEST-9248JvJMM5@http://www.tainiothiki.gr/
DTSTAMP:20260404T150559Z
DESCRIPTION:ΑΙΘΟΥΣΑ Β\nΣΑΒΒΑΤΟ 18/12 - ΚΥΡΙΑΚΗ 19/12\n19:00 Τα όρια μας (Δη
 μήτρης Γιατζουζάκης\, 2020\, 78’)\nΠαρουσία των συντελεστών\n\n\n\n\nΤ Α  
  Ο Ρ Ι Α   Μ Α Σ\nΜια ταινία για το άθλημα του Παιδιού\, του Γονιού και το
 υ Τριάθλου \nΈνας αθλητής με αναπηρία πηγαίνει την επτάχρονη κόρη του και 
 τον πεντάχρονο γιο του να τρέξουν έναν από τους πρώτουςτους αγώνες παιδικο
 ύ τριάθλου και θυμάται τον πιο δύσκολο αγώνα που έχει κάνει ποτέ\, ένα IRO
 NMAN: μια από τις πιοεξαντλητικές ψυχο-σωματικές δοκιμασίες που μπορεί ν' 
 αντέξει κανείς σε μια μέρα. Έναν αγώνα που περιλαμβάνει 3\,86χλμ. κολύμβησ
 η\, 180 χλμ. ποδήλατο και τα 42 χλμ. ενός Μαραθωνίου. Πριν και μετά τους α
 γώνες η ταινία εξερευνά πως και εάν ταπαιδιά μπορούν να καταλάβουν αυτή τη
 ν ιδέα του ακραίου τριάθλου που τόσο πολύ γοητεύει τους μεγάλους.\nΣΗΜΕΙΩΜ
 Α ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ\nΚαθώς μένω στο ισόγειο μιας διπλοκατοικίας θυμάμαι το 2006\, 
 από το παράθυρο του γραφείου μου\, να βλέπω τα πρωινά τον νέοενοικιαστή το
 υ πάνω ορόφου\, πότε να φεύγει για τρέξιμο και πότε\, με μια τσάντα στον ώ
 μο\, να φεύγει για το κολυμβητήριο. Ανάμεσαστις κουβέντες για το τι θα κάν
 ουμε με τον καυστήρα και πότε θα αγοράσουμε πετρέλαιο αποκαλύφθηκε πως ήτα
 ν ο πρώτος Έλληναςαθλητής με αναπηρία που διέσχισε κολυμπώντας τα 26 χιλιό
 μετρα του Τορωναίου κόλπου. Ήταν ο Γιάννης Χατζήμπεης.Τρίαχρόνια πριν\, το
 ν Σεπτέμβριο του 2003\, είχε συλλάβει\, οργανώσει και κολυμπήσει μαζί με ά
 λλους τέσσερις αθλητές με αναπηρία\, το“Αιγαίαθλον”. Μια μαραθώνια κολυμβη
 τική σκυταλοδρομία ανοιχτής θαλάσσης από το Σούνιο μέχρι τη Μήλο. (140 χλμ
 ) που είχεσκοπό να περάσει μηνύματα για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθ
 ήνας το 2004. (www.aegeathlon.com).\nΑργότερα\, καλεσμένος στα γενέθλια το
 υ Γιάννη\, στον απάνω όροφο\, γνώρισα κάποιους απ’ αυτούς τους ανθρώπους π
 ου έχουν παίξεισημαντικό ρόλο στην προώθηση του αθλητισμού για Άτομα Με Αν
 απηρία στη χώρα μας. Τον Σάκη Κωστάρη\, τον Νίκο Πατεράκη καιτον προπονητή
  Γιώργο Μαθά\, τον πρώτο έλληνα που διέσχισε επίσημα τη Μάγχη μετά τον Ιάσ
 ωνα Ζηργάνο.  \nΠράγματι\, ενώ οι πρώτοι Παραολυμπιακοί αγώνες έγιναν στη 
 Ρώμη το 1960\, στην Ελλάδα άργησε να διαδοθεί ο θεσμός και να γίνουν«προσβ
 άσιμα» τα αθλήματα. Ο Γιάννης\, που γεννήθηκε με αναπηρία στο αριστερό χέρ
 ι\, κολυμπούσε χιλιόμετρα στην ανοιχτή θάλασσααπό παιδί. Έβαζε και ένα κέρ
 μα στο μαγιό του για το λεωφορείο της επιστροφής. Γράφτηκε σε ομάδα κολύμβ
 ησης αλλά ο προπονητήςτον έδιωξε αφού δεν ήταν αρκετά ανταγωνιστικός όσο τ
 α αρτιμελή παιδιά. Αυτό δεν τον εμπόδισε\, μαζί με τον Σάκη Κωστάρη\, τονΝ
 ίκο Πατεράκη και αργότερα τον Γιώργο Μαθά ως προπονητή\, να κάνουν διεθνή 
 κολυμβητική καριέρα και να διακριθούν σεπανευρωπαϊκές και παγκόσμιες  διορ
 γανώσεις. Με εντυπωσίασε τότε η λάμψη\, το χιούμορ και το πνεύμα τους. Κατ
 άλαβα πόσοσημαντικά είναι τα ψυχικά τους αποθέματα για να κατορθώσουν τα α
 πίστευτα πράγματα που έχουν κάνει. Δεν ήξερα εάν είχανδημιουργήσει αυτά τα
  αποθέματα λόγω αναπηρίας ή εάν τα είχαν έτσι κι αλλιώς από τη φύση τους ό
 πως ο προπονητής τους\, ο ΓιώργοςΜαθάς\, που είναι αρτιμελής. Ο αποκαλούμε
 νος και “Πάπας της μαραθώνιας κολύμβησης ” είχε την ίδια εξυπνάδα\, απλότη
 τα και παιδικήαγνότητα. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα\, αυτά τα χαρακτηριστι
 κά είναι σαν να έγιναν η μουσική των 78 λεπτών του ντοκιμαντέρ πουολοκληρώ
 σαμε με τον Γιάννη. \nΣτις 6 Ιουλίου του 2014\, στις 06.45 το πρωί\, στη λ
 ίμνη Waldsee\, 12 χιλιόμετρα έξω από τη Φρανκφούρτη\, ο Παντελής Μαντζανάς
 \, οΈντυ Διαμαντόπουλος κι εγώ\, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα απίστευτο θέαμα:
  3.015 αθλητές\, γυναίκες και άντρες από 20 έως 75 χρονών\, ετοιμάζονταν ν
 α βουτήξουν. Διαφορετικές ηλικίες\, διαφορετικοί σωματότυποι\, διαφορετικέ
 ς εθνικότητες και φυλές. Απ’ αυτούς οιεπαγγελματίες  δεν είναι πάνω από 50
 . Όλοι οι άλλοι είναι ερασιτέχνες. Είναι η εκκίνηση ενός Ironman\, της πιο
  μεγάλης και μαζικήςοργάνωσης μαραθωνίου τριάθλου. Ο Γιάννης\, ένας αθλητή
 ς με αναπηρία ανάμεσα σε τρεις χιλιάδες αρτιμελείς\, περίμενε κι αυτόςόπως
  όλοι. Εμείς\, με τις κάμερες\, ψάχναμε να τον βρούμε αλλά ήταν αδύνατον. 
 Αναρωτιόμουν εκείνο το πρωί εάν τελικά η ταινία που θακάνουμε θα αποδίδει 
 την ιδέα που του είχε μπει στο μυαλό από το 2011: Να εμφυσήσει στα παιδιά 
 του την αγάπη για τον αθλητισμόπροσφέροντάς τους κάποιες ζωντανές αθλητικέ
 ς εικόνες.\nΗ κόρη του\, Μελίνα\, ήταν τότε τριών χρονών και ο γιος του\, 
 Φίλιππος\, λίγων μηνών. Με τη γέννηση της Μελίνας\, μετά από μια περίοδοπο
 υ ονομάζει “αγρανάπαυση”\, είχε επιστρέψει στον πρωταθλητισμό δοκιμάζοντας
  τις δυνάμεις του στο Τρίαθλο. Βγήκε έβδομος στοΕυρωπαϊκό πρωτάθλημα «Para
 triathlon» του 2012. Ήξερε το πάθος μου για το ποδήλατο και σε μια από τις
  προπονήσεις του\, που μεείχε καλέσει να τον συνοδεύσω\, μοιράστηκε μαζί μ
 ου την απόφασή του να συμμετέχει στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ironman τηςΦρ
 ανκφούρτης. Τι είναι αυτό\; Τρίαθλο μαραθωνίων αποστάσεων: 3\,86 χλμ. κολύ
 μβηση\, 180 χλμ. ποδήλατο\, 42 χλμ. τρέξιμο. Όλα σε μιαμέρα. Tο ένα πίσω α
 π’ το άλλο. Είχε ήδη δηλώσει συμμετοχή. Θα άντεχε\; Το περιθώριο που είχε 
 μπροστά του για προπονήσεις ήτανλιγότερο από έξι μήνες. Στην οικογένειά το
 υ ακόμα δεν είχε πει τίποτα. Του πρότεινα να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ. \nΕί
 πα την ιδέα στη Δήμητρα Νικολοπούλου. Η Δήμητρα\, σκηνοθέτιδα\, κολυμβήτρι
 α στα νεανικά της χρόνια και βοηθός μου στο ΜΗ ΜΟΥΑΠΤΟΥ\, ενθουσιάστηκε. Τ
 ης πρότεινα να συν-σκηνοθετήσουμε. Μάιο του 2014 αρχίσαμε να κινηματογραφο
 ύμε τον Γιάννη σε κάποιουςεθνικούς αγώνες στον Σχινιά και στο ΟΑΚΑ όπου συ
 μμετείχε για να προετοιμαστεί και τον Αύγουστο γυρίσαμε τον άθλο του στηΦρ
 ανκφούρτη.  Κατόπιν άρχισα να ψάχνω μια σεναριακή φόρμα που θα αγκάλιαζε τ
 ο τρίαθλο\, τη φιλία\, τη μητρότητα\, την πατρότητακαθώς και όλα όσα τραβά
 νε οι γυναίκες που οι άντρες τους θέλουν να γίνουν IRONMAN. Μια ταινία με 
 χιούμορ\, δράση και αισιοδοξία.Ένα ντοκιμαντέρ που θα παρακινούσε τον κόσμ
 ο να μάθει να χαίρεται τη ζωή δοκιμάζοντας τα όρια του. Γι’ αυτόν ακριβώς 
 το λόγο θαείχε και αυτόν τον τίτλο.\nΌλ’ αυτά διακόπηκαν βίαια με τον θάνα
 το της Δήμητρας που αρρώστησε και πέθανε από καρκίνο μέσα σε έξι μήνες. Το
  υλικό με τονΓιάννη να κολυμπάει\, να ποδηλατεί και να τρέχει στη Φρανκφού
 ρτη\, από τις εφτά το πρωί ως τις οκτώ το βράδυ\, μαζί με 3.150 αρτιμελείς
 αθλητές εγκαταλείφθηκε. Εγκαταλείφθηκαν και οι προσπάθειες χρηματοδότησης 
 της παραγωγής. Όλα πάγωσαν για τέσσερα χρόνια. Καιτότε\, τον Ιούνιο του 20
 18\, έγινε το φυσικό θαύμα: \nΗ Μελίνα και ο Φίλιππος που όταν ο Γιάννης έ
 τρεχε στη Φρανκφούρτη ήταν μωρά\, μεγάλωσαν και ήρθε η ώρα να προσφέρουν ε
 κείναστον πατέρα τους μια ζωντανή\, αθλητική εικόνα. Ήρθε η ώρα να τρέξουν
  έναν από τους πρώτους τους αγώνες παιδικού τριάθλου. Τακινηματογραφήσαμε 
 με τον Αργύρη Θέο και τον Παναγιώτη Στεργιανό. Τους πήραμε συνεντεύξεις το
 ποθετώντας τα στο φακό με τον ίδιοακριβώς τρόπο που κάνουμε για τους μεγάλ
 ους. Αυτά σιωπούσαν ή έκαναν αταξίες ή προσπαθούσαν να συγκεντρωθούν και ν
 αανταπεξέλθουν σοβαρά. Το πείραμα σκόπευε να διερευνήσει εάν τα παιδιά μπο
 ρούν να καταλάβουν κάτι τόσο ακραίο. \nΓιατί οι μεγάλοι απολαμβάνουν αυτή 
 την κακουχία\; \nΓιατί υποβάλλουν τα σώματά τους σε μια δοκιμασία\nπου βάζ
 ει σε κίνδυνο την ίδια τους την υγεία\; \nΓιατί το Ironman είναι τόσο δημο
 φιλές\; \nΠαρατηρώντας τις αντιδράσεις των παιδιών με τον Γιώργο Πατεράκη 
 οδηγηθήκαμε να μοντάρουμε παράλληλα τον παιδικό αγώνα και το Ironman. H τα
 ινία πηδάει μπρος-πίσω\, από το 2018 στο 2014 μέχρι να φτάσει στη βαθιά εξ
 ομολόγηση του ήρωά της. Παρακολουθεί το ταξίδι των παιδιών από το σπίτι το
 υς ως την Παλλήνη\, το ταξίδι του πατέρα τους από την Αθήνα ως την Φρανκφο
 ύρτη\, τους δυο αγώνες\,την τεράστια διαφορά κλίμακας χώρου και σωμάτων\, 
 την κοινή προσπάθεια. Οι σκηνές άρχισαν να φανερώνουν το παιχνίδι τηςπειθα
 ρχίας που παίζουμε με τον εαυτό μας και τα παιδιά μας\, τις προσδοκίες μας
 \, τη θέλησή μας ν' ανταποκριθούμε στις προσδοκίεςτων άλλων αλλά και την α
 νάγκη μας ν’ απαλλαγούμε από αυτές. Άρχισαν να φανερώνουν με ποιό τρόπο ο 
 αθλητισμός μας βοηθάει ναμεγαλώσουμε και πώς\, όταν έχουμε πια μεγαλώσει\,
  να κρατήσουμε ζωντανή μέσα μας την παιδική αγνότητα. Μικρά θραύσματαχρόνο
 υ κατά την διάρκεια των τριών αγωνισμάτων\, άρχισαν να μοιάζουν με μεγάλες
  περιόδους όπως εκείνες ανάμεσα στη μια γενιά καιτην άλλη κάνοντας την ται
 νία να μοιάζει σαν μινιατούρα της ζωής.\n \nΔημήτρης Γιατζουζάκης - Νοέμβρ
 ιος 2021\n\n\nΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ\nΕίδος: Ντοκιμαντέρ - Εικόνα: Έγχρωμη
 \, 1.66:1 - Διάρκεια: 78’ - Γλώσσα: Ελληνική με αγγλικούς υπότιτλους\nΤεχν
 ική ολοκλήρωση: Φεβρουάριος 2020 - ΤΑ ΟΡΙΑ ΜΑΣ trailer: https://vimeo.com/
 371465434\n \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ\nΚινηματογράφιση: Παντελής Ματζανάς (GSC)\, Αργύ
 ρης Θέος(GSC)\, Γιώργος Ευστρατιάδης\,\nΠαναγιώτης Στεργιανός\, Δ. Γιατζου
 ζάκης.\nΜοντάζ: Γιώργος Πατεράκης\nΉχος: Tone Studio - Κώστας Φυλακτίδης\,
  Γιάννης Γιαννακόπουλος\nΔιεύθυνση Παραγωγής: Δήμητρα Νικολοπούλου\, Έντυ 
 Διαμαντόπουλος\nΠαραγωγή: MFC 4 ALL\nΈρευνα-Σενάριο-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γ
 ιατζουζάκης\n \nΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: Γιάννης Χατζήμπεης\, Μελίνα\, Φίλιππος\, Θοδω
 ρής και Κοραλία Χατζήμπεη\, Μαρία Φωλά\, Γιώργος Μαθάς\, ΒασίληςΚρομμύδας\
 , Χρήστος Γείτονας\, Γρηγόρης Σκουλαρίκης\, Ντενίζ Δημάκη\, Νίκος Κουμπενά
 κης\, Βαγγέλης Μπάρλας\, Γεράσιμος Κορδάτος\,Νίκος Πατεράκης\, Σάκης Κωστά
 ρης\, Μαριάννα Μπατσαλιά\, Κώστας Φύκας\, Σωκράτης Πλιάκος\, Δημοσθένης Μι
 χαλεντζάκης\, ΚάραμπετΤουρακιάν\, Πελαγία και Λευτέρης Φετζιάν.\n  http://
 www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/event/406-
DTSTART:20211218T170000Z
DTEND:20211219T170000Z
LOCATION:Αίθουσα Β (ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 48\, 104 35\, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ\, ΑΘΗΝΑ)
SUMMARY:Τα όρια μας 
URL:http://www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/event/406-
END:VEVENT
END:VCALENDAR
