BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//http://www.tainiothiki.gr///NONSGML kigkonsult.se iCalcreator 2.10.15// METHOD:PUBLISH BEGIN:VEVENT UID:20260405T033853EEST-6241Zbkg5v@http://www.tainiothiki.gr/ DTSTAMP:20260405T003853Z DESCRIPTION:ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΪΣ\nΠΕΜΠΤΗ 27/05 - ΚΥΡΙΑΚΗ 30/05 και Τ ΡΙΤΗ 01/06 - ΤΕΤΑΡΤΗ 02/06\n21.30 Η Xώρα των Nομάδων | Nomadland   Σκηνοθε σία: Κλόε ΤζάοΔιάρκεια: 107'Διανομή: Feelgood Entertainment\n\n\n\nΗ Χώρα των Νομάδων\nΜε τη ματιά του παρατηρητή\, η γεννημένη στο Πεκίνο Chloé Zha o (The Rider) στρέφει το βλέμμα στην απέραντη αμερικάνικη Δύση και σκηνοθε τεί τη μεγαλειώδη Frances McDormand (Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ \, στο Μιζούρι) στην αδιαμφισβήτητη ταινία της χρονιάς που σάρωσε τα βραβε ία της Ακαδημίας και των Φεστιβάλ παγκοσμίως. \nΗ δημιουργός στηρίχθηκε στ ο βιβλίο της δημοσιογράφου Jessica Bruder και συνέθεσε μία σπουδαία και εύ στοχη ταινία για τους απόκληρους νομάδες της Αμερικής\, αλλά και την αίσθη ση της κοινότητας που αναδύεται μέσα στη μοναξιά του αχανούς τοπίου. Η λυρ ική ταινία επιτυγχάνει μοναδικά την ισορροπία ανάμεσα στη μυθοπλασία και τ ην τεκμηρίωση\, τοποθετώντας την εξαιρετική πρωταγωνίστρια Frances McDorma nd ανάμεσα σε πραγματικούς νομάδες.\n Σύνοψη\nΑφού χάσει τη δουλειά της σε ένα ορυχείο της Νεβάδα\, μετά από πολλά χρόνια\, η  χήρα Fern (Frances Mc Dormand) φορτώνει όλη της τη ζωή σε ένα φορτηγάκι. Στο ταξίδι της θα κάνει κάθε λογής ευκαιριακές δουλειές\, ενώ θα ζήσει μαζί με πραγματικούς νομάδ ες στο αχανές τοπίο της αμερικάνικης Δύσης και στο περιθώριο της κοινωνίας . \n\nΌσκαρ Καλύτερης Ταινίας \nΌσκαρ Σκηνοθεσίας\nΌσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλ ου για τη Frances McDormand\nΧρυσός Λέοντας\, Φεστιβάλ Βενετίας\nΚαλύτερη Ταινία-Δράμα\, Χρυσές Σφαίρες\nΚαλύτερη Σκηνοθεσία\, Χρυσές Σφαίρες\nΚαλύτ ερη Ταινία\, BAFTA\nΚαλύτερος Α’ Γυναικείος Ρόλος\, BAFTA\nΚαλύτερη Σκηνοθ εσία\, BAFTA\nΚαλύτερη Διεύθυνση Φωτογραφίας\, BAFTA\nΚαλύτερη Ταινία\, Έν ωση Κριτικών Αμερικής\n \nΗ ζωή στον δρόμο ποτέ δεν είχε αποδοθεί με τόση τρυφερότητα\, τέτοιο πολιτικό σφυγμό και βαθιά συγκινητικότητα\, Empire\nΤ ρυφερό\, σπλαχνικό… Ίσως η καλύτερη ερμηνεία της Frances McDormand\, The G uardian\nΜαγεία σε μία λυρική ταινία δρόμου\, Indie Wire\nΜία τρυφερή ωδή στην αμερικάνικη ανεξαρτησία\, Variety\nΜεγαλειώδης ερμηνεία της Frances M cDormand\, The Times\n\n\n\nΗ Αφετηρία\nΈνα πανοραμικό πορτρέτο του νομαδι κού πνεύματος της Αμερικής προς εύρεση ευκαιριακής εργασίας\, η ταινία της Chloe Zhao είναι μία «ταινία δρόμου» της εποχής μας\, περισσότερο επίκαιρ η από ποτέ. Γνωρίζουμε το μεγαλείο της αμερικάνικης Δύσης μέσα από τα μάτι α της 61χρονης Fern που την υποδύεται η Frances McDormand\, η οποία «έφερε » την Zhao στο εγχείρημα\, αφού εκτίμησε την προηγούμενη ταινία της με τίτ λο The Rider.\nΟι δύο γυναίκες έφτιαξαν μαζί το πορτρέτο μιας γυναίκας που έχει χάσει τον σύζυγό της\, αλλά και όλη την προηγούμενη ζωή της\, όταν κ λείνει το ορυχείο της πόλης όπου ζούσε. Αλλά στη διαδρομή\, βρίσκει τη δύν αμή της καθώς και μια καινούρια ζωή. Ανακαλύπτει την έννοια της κοινότητας μέσα από νομαδικές συγκεντρώσεις\, έρχεται κοντά με τον Dave (David Strat hairn) και με άλλους που συναντά στο διάβα της. Το κυριότερο\, σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα: «στη φύση\, στην άγρια φύση\, στα βράχια\, στα δέντρα\, στ α αστέρια\, σε έναν τυφώνα\, είναι εκεί που βρίσκει την ανεξαρτησία της». \nΤο 2017\, η Frances McDormand και ο Peter Spears (Call Me By Your Name) απέκτησαν τα δικαιώματα ενός βιβλίου ερευνητικής δημοσιογραφίας με τίτλο N omadland: Surviving America in the 21st Century\, που έγραψε η Jessica Bru der. «Το βιβλίο είναι ο καρπός ερευνητικής δημοσιογραφίας» λέει η σκηνοθέτ ιδα. «Κάθε κεφάλαιο έχει ένα διαφορετικό θέμα. Το μισό βιβλίο επικεντρώνετ αι στη νομαδική ζωή\, το άλλο μισό είναι ένα ρεπορτάζ για τις συνθήκες εργ ασίας στην Amazon».\n«Το The Rider είναι μία από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει εδώ και καιρό» λέει η McDormand. «Το να μην είσαι προϊδεασμένη γι α τους χαρακτήρες\, τη σκηνοθέτιδα ή να μην ξέρεις πολλά για την ταινία\, σε κάνει να νιώθεις ότι η ταινία είναι μια προσωπική ανακάλυψη. Ως παραγωγ ός\, με προσέλκυσε μία γυναίκα σκηνοθέτης που χρησιμοποίησε τα κλασικά αρρ ενωπά σχήματα λόγου ενός γουέστερν για να πει μία πανανθρώπινη ιστορία για τον θρίαμβο παρά τις αντιξοότητες και για τη θέληση για επιβίωση».\n«Για την έρευνα» εξηγεί η δημοσιογράφος Bruder\, «βυθίστηκα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων για τους οποίους έγραψα\, πέρασα εβδομάδες σε μία σκηνή\, έπ ειτα μήνες σε ένα βαν. Η εμπειρία είναι σπουδαίος δάσκαλος. Ξεκίνησα γνωρί ζοντας λίγα για τους νομάδες και κατέληξα να νιώθω δέος για τη δημιουργικό τητά τους\, την επιμονή και τη γενναιοδωρία που συνάντησα στον δρόμο\, συχ νά από ανθρώπους που είχαν αντιμετωπίσει τρομαχτικές προκλήσεις στις ζωές τους».\n«Σκεφτόμουν να φτιάξω ένα βανάκι\, γιατί είχα περάσει πολύ καιρό σ ε ένα Subaru όταν έκανα τις δύο πρώτες μου ταινίες\, αλλά δεν είχα υπόψη μ ου σε ποιο βαθμό άνθρωποι συγκεντρώνονταν και έκαναν αυτή τη ζωή. Η Fran κ αι ο Peter μου έδωσαν το βιβλίο\, το διάβασα και σκέφτηκα ότι πραγματικά δ εν ήξερα τίποτα για όλα αυτά» λέει η Zhao.\nΟ Bob Wells\, ένας νομάς που ε μφανίζεται στην ταινία και τώρα πια έχει πολλούς ακολούθους στο YouTube\, ενώ έχει γράψει το βιβλίο του How To Live In a Car\, Van or RV\, λέει: «Ήμ ουν ένας άστεγος αλήτης που ζούσε σε ένα βαν. Τα πράγματα ήταν άσχημα για πολύ καιρό στη ζωή μου. Μετά συνέβη κάτι παράξενο: ερωτεύτηκα τον δρόμο\, την ελευθερία. Είχα υπακούσει σε όλες τις επιταγές της κοινωνίας: δουλειά\ , γάμος\, παιδιά\, σπίτι… και δεν ήμουν ποτέ ευτυχισμένος. Και ξαφνικά έκα να το αντίθετο από αυτό που όριζε η κοινωνία και για πρώτη φορά ήμουν ευτυ χισμένος. Αυτό με έκανα να αμφισβητώ τα πάντα».\n«Ένα από τα πράγματα που χρειαζόταν να κάνω» συμπληρώνει ο Wells\, «ήταν να μην λέω στον κόσμο απλώ ς πώς να ζήσει στην έρημο ή στους εθνικούς δρυμούς. Έπρεπε να φτιάξω μία κ οινότητα. Είναι κοινή η ανάγκη των ανθρώπων να βρίσκουν άλλους ανθρώπους. Λάμβανα πολλά emails που με ρωτούσαν πώς μπορούν να βρουν κάποιον\, γιατί δεν ήθελαν να βγουν στον δρόμο μόνοι τους. Η κοινότητα είναι σημαντική. Σκ εφτείτε τους ορεσίβιους του 19ου αιώνα. Τους άρεσε η φύση\, η μοναξιά και η εξερεύνηση. Αλλά πάντα συγκεντρώνονταν μια φορά τον χρόνο σε ένα μεγάλο γλέντι. Οπότε ξεκίνησα έναν τέτοιο θεσμό το 2011. Την πρώτη χρονιά ήρθαν 4 5 άνθρωποι. Πέρσι\, είχαμε 8 με 10 χιλιάδες τουλάχιστον. Είναι δύσκολο να μετράς τόσους ανθρώπους στην έρημο».\nΌσο η Zhao βυθιζόταν στο εγχείρημα\, σκέφτηκε τι είδους ταινίας ήθελε να κάνει και αποφάσισε να διευρύνει τη σ υνηθισμένη μέθοδο εργασίας της. «Έχω κάνει τέτοια ταινία στο παρελθόν» λέε ι η δημιουργός. «Έμαθα να είμαι καλή σε αυτό και δεν ήθελα να το αφήσω\, ή θελα να το χτίσω παραπάνω. Την ίδια στιγμή\, είχα περιέργεια για το τι άλλ ο θα μπορούσα να κάνω\, κάτι που δεν γίνεται κάθε μέρα».\n«Η Fran με προσέ γγισε σαν παραγωγός και από την πρώτη μέρα με ρώτησε αν θα έπρεπε να συμμε τέχει σαν ηθοποιός» συνεχίζει η Zhao. «Ένιωσα ότι δεν θα ήταν μία ταινία π ου εύκολα μπορεί να τη δει ο κόσμος. Με το TheRider\, είχαμε καουμπόιδες\, ήταν ένα «γουέστερν». Αλλά αυτό είναι πιο δύσκολο\, υπάρχει προκατάληψη γ ια τους ηλικιωμένους στη χώρα\, για τους περιθωριακούς. Οπότε σκέφτηκα ότι αν η Fran δεχόταν\, τότε θα προσελκύαμε το ενδιαφέρον του κοινού αβίαστα. Από την αρχή ήταν μία πρακτική απόφαση. Αλλά την ίδια στιγμή\, η δημιουργ ική πρόκληση ήταν συναρπαστική».\n«Ως Fren\, δούλεψα δίπλα σε πραγματικούς υπαλλήλους της Amazon\, σε μονάδα συγκομιδής ζαχαρότευτλου\, σε τουριστικ ή καφετέρια\, σε κατασκήνωση σε Εθνικό Πάρκο» λέει η πρωταγωνίστρια. «Τις περισσότερες φορές\, δεν με αναγνώριζε κανένας υπάλληλος. Φυσικά\, δεν δού λευα όλες τις ώρες που απαιτούνται. Αλλά προσπάθησα να δώσω την εντύπωση τ ης πραγματικής δουλειάς και των συνεπειών της. Τις σωματικές προκλήσεις\, τη δυσφορία ενός μεγαλύτερου σε ηλικία ανθρώπου\, αλλά και τη χαρά της δου λειάς\, της ζωής στη φύση και της εκπλήρωσης ενός σκοπού και την ικανοποίη ση της χρηματικής απολαβής από αυτές τις δουλειές».\nΗ Zhao συνεργάστηκε σ τενά με τη McDormand. «Η Fran κι εγώ περάσαμε πολύ χρόνο μαζί πριν να βγού με στον δρόμο και έμαθα πολλά για εκείνη. Η Fran δεν είναι το είδος της ηθ οποιού που της αρέσει να μιλάει ασταμάτητα για τον χαρακτήρα. Της αρέσει ν α κάνει τα πράγματα μέσα από το σώμα της\, της αρέσουν τα απτά πράγματα. Ο πότε\, ταιριάξαμε πολύ» λέει η δημιουργός.\n«Η Chloé  βυθίζεται στις αφηγή σεις των χαρακτήρων της και ψάχνει το στοιχείο που δίνει δραματουργική διά σταση στην ταινία» λέει η McDormand. «Η διαδικασία στην ταινία Nomadland ή ταν μία πρόκληση και για τις δυο μας γιατί είχαμε να χειριστούμε ένα υβρίδ ιο με τους ερασιτέχνες ηθοποιούς από τη νομαδική κοινότητα και τον David S trathairnκι εμένα ως επαγγελματίες\, που υποδυόμασταν ρόλους. Παρόλα αυτά η  Chloé και ο Josh\, ο διευθυντής φωτογραφίας\, πέρασαν χρόνο με τον Davi d κι εμένα και τις οικογένειες μας στη μικρή πόλη\, όπου ζούμε. Η Chloé κρ άτησε σημειώσεις για τις ζωές μας\, την αλληλεπίδραση μεταξύ μας και ανέπτ υξε την ιδέα της Fern και του Dave από εκεί». \nΗ Zhao και η McDormand συν εργάστηκαν για να χτίσουν το νομαδικό\, κινούμενο σπίτι της Fern\, ένα For d Econolineβανάκι που η McDormand βάφτισε Vanguard. «Σκεφτόμασταν πώς η Fe rn  θα δομούσε το σπίτι της» θυμάται η Zhao. «Όταν ζεις σε ένα μικρό χώρο\ , αυτό που κρατάς μαζί σου λέει πολλά για το ποιος είσαι\, περισσότερο από το όταν μένεις σε ένα σπίτι». \n«Στη συνεργασία με την Chloé\, για να βρο ύμε τον χαρακτήρα της Fern» λέει η McDormand\, «μιλήσαμε πολύ για πώς θα « μεταγγίζαμε» στοιχεία της δικής μου ζωής στη ζωή της Fern και πολλά είχαν να κάνουν με το υπόβαθρο μου\, αλλά και τις καθημερινές μου συνήθειες. Πρό τεινα χειρωνακτικές εργασίες\, γιατί όταν περνάς τον χρόνο σου στον δρόμο\ , πρέπει να αναλαμβάνεις πρακτικά πράγματα. Είχα φτιάξει πολλές πιάστρες γ ια ποτήρια\, περίπου 75 και τις χάριζα σε διαφορετικούς ανθρώπους που συνα ντήσαμε στον δρόμο και σε μέλη της κοινότητας μας. Ένα άλλο πράγμα που παρ αχώρησα στην ταινία ήταν ένα σετ πιάτων με μοτίβα από φθινοπωρινά φύλλα. Ό ταν αποφοίτησα από το κολέγιο\, ο πατέρας μου είχε συλλέξει ένα ολόκληρο σ ετ από πιάτα από διαφορετικά παζάρια και μου τα έδωσε σαν δώρο. Σκέφτηκα ό τι αυτό θα έδινε περισσότερο βάθος στην ιστορία. Έφερα και τα ασημένια μαχ αιροπήρουνα μου\, γιατί ήταν φανταστικά» λέει η πρωταγωνίστρια. \nΗ Zhao σ χολιάζει: «Επειδή θέλαμε να ενσωματώσουμε ερασιτέχνες στο γύρισμα και θέλα με να είναι ο εαυτός τους\, έπρεπε και η Fran να είναι ο εαυτός της\, γιατ ί δεν ήξερε τι θα έκαναν σε κάθε σκηνή. Γι’ αυτό η ταινία έχει τόσα δικά τ ης στοιχεία».\n«Στην πρώτη ταινία της Zhao\, το Songs My Brothers Taught M e» λέει η παραγωγός Mollye Asher «είχαμε μία σκηνοθετική προσέγγιση και όχ ι ένα δομημένο σενάριο\, ενώ η Chloé έγραφε τις σκηνές μέρα με τη μέρα. Στ ο Nomadland\, δούλεψε όπως στο The Rider\, όπου υπήρχε ένα σενάριο\, αλλά έγραφε ή προσάρμοζε σκηνές\, καμιά φορά σε καθημερινή βάση\, βασισμένη σε αυτά που ανακάλυπτε στο γύρισμα». \n \nΟ Οδικός Χάρτης\nΗ ταινία γυρίστηκε μέσα σε διάστημα έξι μηνών και ξεκίνησε τον Σεπτέμβρη του 2018. Το σημείο της αφηγηματικής έναρξης ήταν το Empire στη Νεβάδα. «Μία κωμόπολη που χτί στηκε γύρω από τα ορυχεία. Η Μεγάλη Κρίση τα έκλεισε και έκαναν έξωση σε ό λους τους εργαζόμενους» λέει η δημοσιογράφος Bruder. «Ακόμα και ο ταχυδρομ ικός κώδικας σβήστηκε».\n«Τα Χριστούγεννα κάναμε ένα πενθήμερο διάλειμμά κ αι περάσαμε την πρωτοχρονιά μαζί» λέει η παραγωγός Asher για τη διαδικασία των γυρισμάτων.\nΕκτός από τους παραγωγούς Asher και Spears\, η Zhao έφερ ε στην ταινία και τον παραγωγό Dan Janvey (Beasts of TheSouthern Wild\, He art of A Dog). «Η Chloé  ήξερε τον Dan προσωπικά» λέει η Asher. Κάθε μέλος της ομάδας ήταν διαλεγμένο με προσοχή. «Σε ένα τέτοιο γύρισμα\, όπου πηγα ίνεις σε κοινότητες στις οποίες δεν ανήκεις\, πρέπει να είσαι αόρατος με κ άποιο τρόπο\, οπότε χρειαζόμασταν ανθρώπους που όχι απλώς ήταν καλοί στις δουλειές τους\, αλλά που είχαν τη σωστή προσωπικότητα». \n«Είχε να κάνει μ ε το να έχουμε το σωστό συνεργείο» λέει ο διευθυντής φωτογραφίας Joshua Ja mes Richards (Songs My Brothers Taught Me\, The Rider). «Σε μερικούς θα φα ινόταν ένα μικρό συνεργείο\, αλλά για μένα ήταν ακριβώς ο σωστός αριθμός α τόμων και ήταν αρκετοί για το γύρισμα».\n«Η Chloé και ο Josh συνεργάστηκαν με λίγους ανθρώπους\, οπότε μπόρεσαν να εισχωρήσουν στην κοινότητα» λέει η Asher. «Δουλεύαμε με μικρά βαν που θα μπορούσαν να ανήκουν σε νομάδες\, οπότε αυτό μας επέτρεψε ένα ολοκληρωμένο γύρισμα». \n«Ως παραγωγός\, έγινα το μέλος μιας μικρής και δεμένης κοινότητας 23 νέων δημιουργών. Ταξίδεψα μαζί τους στον δρόμο\, ενώ κάναμε την ταινία σαν σύντροφοι. Δεν πήγα για ν α τους δασκαλέψω\, πήγα για να μάθω και αυτό ήταν το στίγμα του ταξιδιού» λέει η McDormand. Το συνεργείο αποτελούνταν από 19 άντρες και 17 γυναίκες. \nΗ σχεδόν αυτοσχεδιαστική προσέγγιση της Zhao στην αφήγηση εξαπλώθηκε μέχ ρι το γύρισμα. «Αντί να έρθει με ένα συγκεκριμένο όραμα για το τι πρέπει ν α γίνει» λέει ο Richards\, «η Chloé ήταν ανοιχτή στο να ανακαλύψει την ται νία στην πορεία». \n«Ποτέ δεν ξέρεις ακριβώς τι ψάχνει η Chloé\, έτσι υπάρ χει ελευθερία για εξερεύνηση»\, λέει ο ηθοποιός Strathairn(Good Night and Good Luck\, Lincoln)\, που είναι παλιός φίλος και γείτονας της McDormand. «Κι όμως\, ένιωσα πάνω της το βλέμμα το κυνηγού\, σαν να ήξερε ακριβώς τι θέλει να πιάσει».\n«Δεν μπορώ να δω τους χαρακτήρες να ζωντανεύουν μέχρι ν α αρχίσει η κάμερα να γράφει» λέει η Zhao\, «πόσο κοντά είναι η κάμερα στο ν χαρακτήρα και πώς αλληλοεπιδρά με το περιβάλλον και τους ανθρώπους». \n« Η Chloé είναι πολύ συγκεντρωμένο ον. Προσέχει τα πάντα γύρω της. Τα ρουφάε ι όλα. Και ξέρει τι είναι γνήσιο»\, λέει ο Janvey. «Και τι είναι ενδιαφέρο ν θεματικά και οπτικά. Είναι αποφασιστική και σαφής. Αλλά την ίδια στιγμή είναι ανοιχτή στην ανακάλυψη». \n«Η Chloé μοντάρει στο κεφάλι της αυτά που έχουμε γυρίσει μέσα στη μέρα» προσθέτει ο Richards για τη Zhao\, η οποία ανέλαβε και το μοντάζ εκτός από τη σκηνοθεσία της ταινίας. «Θα πάει σπίτι\ , θα δει τα γυρίσματα της μέρας\, θα με πάρει να μου πει ότι θέλει κάτι ακ όμα. Δεν είναι η συμβατική προσέγγιση και συνεχώς μοντάρει και ανακαλύπτει την ταινία».\nΓια τη μουσική της ταινίας\, η Zhao έψαξε να βρει «μία μουσ ική που εμπνέεται από τη φύση» και επέλεξε τον Ιταλό συνθέτη Ludovico Eina udi και την τελευταία δουλειά του\, το Seven Days Walking\, που κυκλοφόρησ ε το 2019. O Einaudiβάσισε τις συνθέσεις του σε μία σειρά από περίπατους σ τις ιταλικές Άλπεις το 2018\, ακολουθώντας την ίδια διαδρομή κάθε μέρα\, α λλά μένοντας ανοιχτός σε διαφορετικά συναισθήματα και ερεθίσματα\, που βίω νε ενώ οι συνθήκες φωτισμού\, θερμοκρασίας\, φύσης και καιρού άλλαζαν. «Έν α μεγάλο μέρος της εξέλιξης της Fern είναι να μάθει να ζει με τη φύση. Το να ζει σε ένα βαν\, την κάνει πιο εκτεθειμένη στη φύση\, στην ομορφιά και την εχθρότητα\, στην ικανότητα να θεραπεύσει και να αναπληρώσει» λέει η Zh ao. \n \n \nΗ Νομαδική Ζωή\nΠολλοί από τους πραγματικούς νομάδες που εμφαν ίζονται στην ταινία επιλέχθηκαν μετά από αρκετούς μήνες και σταδιακά. Η Sw ankie και η Linda May επιλέχθηκαν από νωρίς\, καθώς είναι και στο βιβλίο τ ης Bruder. «Για μένα\, φυσικά\, η ζωή μου μοιάζει φυσιολογική και συνηθισμ ένη\, το να διαβάζω για μένα στο βιβλίο της Jessica με έκανε κάπως να ντρέ πομαι φυσικά» λέει η Swankie. «Έβαλα στην άκρη κάποιες συνθήκες της ζωής μ ου για λίγο για να είμαι στην ταινία\, αλλά άξιζε τον κόπο. Η Chloé\, μάλι στα\, σκέφτηκε να έχω το χέρι μου σε νάρθηκα» λέει η Swankie. \nΗ Suanne C arlson είναι συνιδρυτής μαζί με τον Bob Wells της μη κερδοσκοπικής οργάνωσ ης για τους νομάδες\, του Homeson Wheels. Οι παραγωγοί Asher και Janvey θε ώρησαν ότι η έγκριση και η εμπιστοσύνη τους στην ταινία βοήθησε στην προσέ γγιση νομάδων\, οι οποίοι με τη σειρά τους πρότειναν άτομα που εμφανίστηκα ν τελικά στην ταινία. «Τελικά είχαμε πολλές προτάσεις και ονόματα από την Chloé με φωτογραφίες\, ανάμεσα τους και μία 86χρονη γυναίκα που ήταν η μία από τις πρώτες γυναίκες πιλότους» λέει η παραγωγός Asher. \nH Chloé διάλε ξε ευλαβικά με ποιους νομάδες ήθελε να δουλέψει και γνώρισε καθέναν τους ξ εχωριστά. Για παράδειγμα\, η ομάδα που λέει τις ιστορίες της γύρω από τη φ ωτιά επιλέχθηκε σταδιακά. Το χαρακτηριστικό στο έργο της Zhao είναι ότι κα λλιεργεί την εμπιστοσύνη με τους συνεργάτες\, ενθαρρύνοντας την αυθεντικότ ητα. «Ησυχία στο γύρισμα\, κάμερα στραμμένη μόνο πάνω τους\, χώρος και σεβ ασμός να πούνε την ιστορία τους» επισημαίνει η Asher. \nΤαξιδιώτες\, όπως ο Derek\, ο νεαρός ταξιδιώτης που συναντά η Fern\, μοιάζουν με νομάδες\, α λλά είναι μία διαφορετική υποκατηγορία και οι νομάδες δεν τους συναναστρέφ ονται και τόσο. Ήταν όμως ξεκάθαρο για την Chloé ότι ο χαρακτήρας της Fern θα συναναστρεφόταν με έναν ταξιδιώτη κι έτσι έγραψαν μία σκηνή\, όπου η  Fern του προσφέρει ένα σάντουιτς και τον ρωτάει για τους γονείς του. Ο Der ek τελικά δούλεψε για το συνεργείο. Η Zhao και οι παραγωγοί της ένιωσαν ότ ι το να του προσφέρουν δουλειά ήταν ένας ακόμα τρόπος με τον οποίο η διαδι κασία δημιουργίας της ταινίας αντανακλούσε το ίδιο το πνεύμα της ταινίας. \nΗ Swankie λέει για τη συνεργασία με τη Zhao: «Στην αρχή\, ντρεπόμουν\, α λλά μετά τη γνώρισα καλύτερα\, κατάλαβα ότι ήταν η μόνη που είχε τη μεγάλη εικόνα. Όταν μου ζητούσε να κάνω κάτι που μου φαινόταν αντίθετο με την πρ οσωπικότητα μου\, μού υπενθύμιζε ευγενικά ότι ήταν μια ιστορία\, δεν ήταν η πραγματική ζωή. Ήταν φανταστική. Έμαθα πολλά βλέποντας την Chloé και τη Fran επί τω έργω».\n«Δεν ήξερα τη Fran ούτε είχα δει τις ταινίες της» ομολ ογεί η Swankie\, «όμως εκείνη αντιδρούσε σαν να ήμουν εγώ η διάσημη σταρ τ ου σινεμά και εκείνη η θαυμάστρια. Ομολόγησα ότι δεν είχα ιδέα ποια είναι και δεν προσβλήθηκε\, άρχισε να μιλάει με ενθουσιασμό για τη συνεργασία μα ς. Έφυγα με την αίσθηση ότι είχα συναντήσει ξανά μία χαμένη φίλη. Ένιωσα π ραγματική αγάπη και ευγνωμοσύνη από τη μεριά της\, περισσότερη από κάθε άλ λη φορά στη ζωή μου». \n \nΤελικός Προορισμός \n«Νομίζω ότι είχαν δοθεί κά ποιες υποσχέσεις στη γενιά των babyboomer» λέει ο παραγωγός Peter Spears\, «ότι αν έκαναν το ένα και το άλλο\, όλα θα πήγαιναν καλά μέχρι να φτάσουν στη σύνταξη. Προφανώς αυτό δεν συνέβη και δεν συμβαίνει. Το δίχτυ ασφαλεί ας έχει σκιστεί και πολλοί άνθρωποι τώρα χάνονται. Κι όμως\, η κατάσταση κ ουμπώνει με τον αμερικάνικο ατομικισμό. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους κ αταλήγουν σε αυτό το είδος ζωής για πρώτη φορά. Νομίζω ότι είναι εμψυχωτικ ό αν και δύσκολο όπως συμβαίνει και με τόσα πολλά θέματα που είναι πολυεπί πεδα και σύνθετα στην Αμερική σήμερα».\n«Είναι άνθρωποι που ορίζουν ξανά τ ο αμερικάνικο όνειρο» λέει η παραγωγός Asher. «Σε όλες τις ταινίες της η C hloé πραγματεύεται την ιδέα του αμερικάνικου ονείρου και το βλέπει από άλλ η σκοπιά\, τη σκοπιά μιας καλλιτέχνιδας που μεγάλωσε και γεννήθηκε σε μία εντελώς διαφορετική κουλτούρα».\n«Η δύναμη της μυθοπλασίας με επηρέασε και με ενέπνευσε να κάνω ταινίες.» λέει η Zhao. «Αυτές τις μέρες σκέφτομαι ότ ι κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε αυτή τη δύναμη. Δεν ήθελα απλώς να επικεντρωθώ σε κάποιον που χρησιμοποίησε τον δρόμο για να πετύχει κάτι\, για να κάνω ένα κοινωνικό σχόλιο για το πόσο κακός είναι ο καπιταλισμός στην Αμερική. Δεν με ενδιέφερε αυτό. Προτιμώ να δω ένα σχετικό ντοκιμαντέρ από κάποιον ά λλον. Ήθελα να μπω σε αυτόν τον κόσμο και να εξερευνήσω την αμερικάνικη τα υτότητα\, τον αληθινό νομά. Έτσι ήθελα να «συναντήσω» το κοινό με την ελπί δα να συνδεθώ με έναν θεατή τη φορά». \n«Η Chloé χρησιμοποιεί το σινεμά γι α να ακουμπήσει τις ζωές πραγματικών ανθρώπων που είναι στο περιθώριο\, άν θρωποι ηλικιωμένοι\, άστεγοι» λέει ο διευθυντής φωτογραφίας Richards. «Εξε ρευνά τη ζωή\, όχι σαν παρατηρητής. Είναι σαν να γράφει ένα ποίημα». \nΗ L inda May περιγράφει τη ζωή στον δρόμο: «Οι άνθρωποι που συνάντησα στον δρό μο ήταν άνθρωποι που δεν θα γνώριζα λόγω διαφοράς τρόπου ζωής. Οι δρόμοι μ ας ήταν διαφορετικοί\, αλλά όταν διασταυρωθήκαμε\, ήμασταν αλληλέγγυοι\, υ ποστηρικτικοί και τρυφεροί ο ένας με τον άλλον\, αμέσως. Μία φιλία που θα έπαιρνε χρόνια να εξελιχθεί\, άνθισε πιο γρήγορα γιατί ο κοινός δεσμός ήτα ν η νομαδική ζωή».  \n«Μερικοί το λένε ταξίδι ή περιπέτεια. Εγώ δεν το λέω έτσι» καταλήγει η Swankie. «Είναι να ζεις στο έπακρο και να ωθείς τον εαυ τό σου μπροστά. Αρχικά ο στόχος μου στη ζωή ήταν να είμαι ένα σημαντικό κο μμάτι της ζωής των παιδιών μου και των εγγονιών μου. Δεν έβγαινε με ωραίο τρόπο ούτε για μένα ούτε για εκείνους\, ήταν αποκαρδιωτικό και καταθλιπτικ ό για την ακρίβεια. Έπρεπε να κατευθύνω εκ νέου την ενέργεια μου για να ζή σω καλύτερα. Για μένα\, αυτό σήμαινε να γίνω νομάς. Δεν ζω μια περιπέτεια\ , δεν κάνω ταξίδι\, δεν βλέπω αξιοθέατα και μετά γυρίζω στη βάση μου. Δεν έχω βάση. Είμαι νομάς πάνω από μια δεκαετία και δεν έχω κουραστεί. Ό\,τι μ ου ανήκει είναι πάνω μου. Δεν έχω να πάω κάπου για να το φέρω. Το να είσαι νομάς είναι επιλογή\, δεν είναι απλώς μια συνθήκη».  \nΣυντελεστές\nΣενάρ ιο (βασισμένο στο βιβλίο της Jessica Bruder)/Σκηνοθεσία: Chloé Zhao\nΠαίζο υν: Frances McDormand\, David Strathairn\, Linda May\, Swankie\, Bob Wells \, Derek Endres\, Melissa Smith\, James R. Taylor Jr.\, Emily Jade Foley\n Διεύθυνση Φωτογραφίας: Joshua James Richards\nΣχεδιασμός Παραγωγής: Joshua James Richards\nΜοντάζ: Chloé Zhao\nΚοστούμια: Hannah Logan Peterson\nΜου σική: Ludovico Einaudi http://www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/eve nt/197-x-n-nomadland DTSTART:20210601T183000Z DTEND:20210602T183000Z LOCATION:Θερινό Λαΐς (ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 48\, 104 35\, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ\, ΑΘΗΝΑ ) SUMMARY:Η Xώρα των Nομάδων | Nomadland URL:http://www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/event/197-x-n-nomadland END:VEVENT END:VCALENDAR