BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//http://www.tainiothiki.gr///NONSGML kigkonsult.se iCalcreator 2.10.15// METHOD:PUBLISH BEGIN:VEVENT UID:20260409T090107EEST-0786bvUt3V@http://www.tainiothiki.gr/ DTSTAMP:20260409T060107Z DESCRIPTION:ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΪΣ\nΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/05 έως ΤΕΤΑΡΤΗ 26/05  \n21.30 Η Xώρα των Nομάδων | Nomadland   Σκηνοθεσία: Κλόε ΤζάοΔιάρκεια: 10 7'Διανομή: Feelgood Entertainment\n\n\n\nΗ Χώρα των Νομάδων\nΜε τη ματιά τ ου παρατηρητή\, η γεννημένη στο Πεκίνο Chloé Zhao (The Rider) στρέφει το β λέμμα στην απέραντη αμερικάνικη Δύση και σκηνοθετεί τη μεγαλειώδη Frances McDormand (Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ\, στο Μιζούρι) στην αδιαμ φισβήτητη ταινία της χρονιάς που σάρωσε τα βραβεία της Ακαδημίας και των Φ εστιβάλ παγκοσμίως. \nΗ δημιουργός στηρίχθηκε στο βιβλίο της δημοσιογράφου Jessica Bruder και συνέθεσε μία σπουδαία και εύστοχη ταινία για τους απόκ ληρους νομάδες της Αμερικής\, αλλά και την αίσθηση της κοινότητας που αναδ ύεται μέσα στη μοναξιά του αχανούς τοπίου. Η λυρική ταινία επιτυγχάνει μον αδικά την ισορροπία ανάμεσα στη μυθοπλασία και την τεκμηρίωση\, τοποθετώντ ας την εξαιρετική πρωταγωνίστρια Frances McDormand ανάμεσα σε πραγματικούς νομάδες.\n Σύνοψη\nΑφού χάσει τη δουλειά της σε ένα ορυχείο της Νεβάδα\, μετά από πολλά χρόνια\, η  χήρα Fern (Frances McDormand) φορτώνει όλη της τη ζωή σε ένα φορτηγάκι. Στο ταξίδι της θα κάνει κάθε λογής ευκαιριακές δο υλειές\, ενώ θα ζήσει μαζί με πραγματικούς νομάδες στο αχανές τοπίο της αμ ερικάνικης Δύσης και στο περιθώριο της κοινωνίας. \n\nΌσκαρ Καλύτερης Ταιν ίας \nΌσκαρ Σκηνοθεσίας\nΌσκαρ Α’ Γυναικείου ρόλου για τη Frances McDorman d\nΧρυσός Λέοντας\, Φεστιβάλ Βενετίας\nΚαλύτερη Ταινία-Δράμα\, Χρυσές Σφαί ρες\nΚαλύτερη Σκηνοθεσία\, Χρυσές Σφαίρες\nΚαλύτερη Ταινία\, BAFTA\nΚαλύτε ρος Α’ Γυναικείος Ρόλος\, BAFTA\nΚαλύτερη Σκηνοθεσία\, BAFTA\nΚαλύτερη Διε ύθυνση Φωτογραφίας\, BAFTA\nΚαλύτερη Ταινία\, Ένωση Κριτικών Αμερικής\n \n Η ζωή στον δρόμο ποτέ δεν είχε αποδοθεί με τόση τρυφερότητα\, τέτοιο πολιτ ικό σφυγμό και βαθιά συγκινητικότητα\, Empire\nΤρυφερό\, σπλαχνικό… Ίσως η καλύτερη ερμηνεία της Frances McDormand\, The Guardian\nΜαγεία σε μία λυρ ική ταινία δρόμου\, Indie Wire\nΜία τρυφερή ωδή στην αμερικάνικη ανεξαρτησ ία\, Variety\nΜεγαλειώδης ερμηνεία της Frances McDormand\, The Times\n\n\n \nΗ Αφετηρία\nΈνα πανοραμικό πορτρέτο του νομαδικού πνεύματος της Αμερικής προς εύρεση ευκαιριακής εργασίας\, η ταινία της Chloe Zhao είναι μία «ται νία δρόμου» της εποχής μας\, περισσότερο επίκαιρη από ποτέ. Γνωρίζουμε το μεγαλείο της αμερικάνικης Δύσης μέσα από τα μάτια της 61χρονης Fern που τη ν υποδύεται η Frances McDormand\, η οποία «έφερε» την Zhao στο εγχείρημα\, αφού εκτίμησε την προηγούμενη ταινία της με τίτλο The Rider.\nΟι δύο γυνα ίκες έφτιαξαν μαζί το πορτρέτο μιας γυναίκας που έχει χάσει τον σύζυγό της \, αλλά και όλη την προηγούμενη ζωή της\, όταν κλείνει το ορυχείο της πόλη ς όπου ζούσε. Αλλά στη διαδρομή\, βρίσκει τη δύναμή της καθώς και μια καιν ούρια ζωή. Ανακαλύπτει την έννοια της κοινότητας μέσα από νομαδικές συγκεν τρώσεις\, έρχεται κοντά με τον Dave (David Strathairn) και με άλλους που σ υναντά στο διάβα της. Το κυριότερο\, σύμφωνα με τη σκηνοθέτιδα: «στη φύση\ , στην άγρια φύση\, στα βράχια\, στα δέντρα\, στα αστέρια\, σε έναν τυφώνα \, είναι εκεί που βρίσκει την ανεξαρτησία της».\nΤο 2017\, η Frances McDor mand και ο Peter Spears (Call Me By Your Name) απέκτησαν τα δικαιώματα ενό ς βιβλίου ερευνητικής δημοσιογραφίας με τίτλο Nomadland: Surviving America in the 21st Century\, που έγραψε η Jessica Bruder. «Το βιβλίο είναι ο καρ πός ερευνητικής δημοσιογραφίας» λέει η σκηνοθέτιδα. «Κάθε κεφάλαιο έχει έν α διαφορετικό θέμα. Το μισό βιβλίο επικεντρώνεται στη νομαδική ζωή\, το άλ λο μισό είναι ένα ρεπορτάζ για τις συνθήκες εργασίας στην Amazon».\n«Το Th e Rider είναι μία από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει εδώ και καιρό» λέε ι η McDormand. «Το να μην είσαι προϊδεασμένη για τους χαρακτήρες\, τη σκην οθέτιδα ή να μην ξέρεις πολλά για την ταινία\, σε κάνει να νιώθεις ότι η τ αινία είναι μια προσωπική ανακάλυψη. Ως παραγωγός\, με προσέλκυσε μία γυνα ίκα σκηνοθέτης που χρησιμοποίησε τα κλασικά αρρενωπά σχήματα λόγου ενός γο υέστερν για να πει μία πανανθρώπινη ιστορία για τον θρίαμβο παρά τις αντιξ οότητες και για τη θέληση για επιβίωση».\n«Για την έρευνα» εξηγεί η δημοσι ογράφος Bruder\, «βυθίστηκα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων για τους οποί ους έγραψα\, πέρασα εβδομάδες σε μία σκηνή\, έπειτα μήνες σε ένα βαν. Η εμ πειρία είναι σπουδαίος δάσκαλος. Ξεκίνησα γνωρίζοντας λίγα για τους νομάδε ς και κατέληξα να νιώθω δέος για τη δημιουργικότητά τους\, την επιμονή και τη γενναιοδωρία που συνάντησα στον δρόμο\, συχνά από ανθρώπους που είχαν αντιμετωπίσει τρομαχτικές προκλήσεις στις ζωές τους».\n«Σκεφτόμουν να φτιά ξω ένα βανάκι\, γιατί είχα περάσει πολύ καιρό σε ένα Subaru όταν έκανα τις δύο πρώτες μου ταινίες\, αλλά δεν είχα υπόψη μου σε ποιο βαθμό άνθρωποι σ υγκεντρώνονταν και έκαναν αυτή τη ζωή. Η Fran και ο Peter μου έδωσαν το βι βλίο\, το διάβασα και σκέφτηκα ότι πραγματικά δεν ήξερα τίποτα για όλα αυτ ά» λέει η Zhao.\nΟ Bob Wells\, ένας νομάς που εμφανίζεται στην ταινία και τώρα πια έχει πολλούς ακολούθους στο YouTube\, ενώ έχει γράψει το βιβλίο τ ου How To Live In a Car\, Van or RV\, λέει: «Ήμουν ένας άστεγος αλήτης που ζούσε σε ένα βαν. Τα πράγματα ήταν άσχημα για πολύ καιρό στη ζωή μου. Μετ ά συνέβη κάτι παράξενο: ερωτεύτηκα τον δρόμο\, την ελευθερία. Είχα υπακούσ ει σε όλες τις επιταγές της κοινωνίας: δουλειά\, γάμος\, παιδιά\, σπίτι… κ αι δεν ήμουν ποτέ ευτυχισμένος. Και ξαφνικά έκανα το αντίθετο από αυτό που όριζε η κοινωνία και για πρώτη φορά ήμουν ευτυχισμένος. Αυτό με έκανα να αμφισβητώ τα πάντα».\n«Ένα από τα πράγματα που χρειαζόταν να κάνω» συμπληρ ώνει ο Wells\, «ήταν να μην λέω στον κόσμο απλώς πώς να ζήσει στην έρημο ή στους εθνικούς δρυμούς. Έπρεπε να φτιάξω μία κοινότητα. Είναι κοινή η ανά γκη των ανθρώπων να βρίσκουν άλλους ανθρώπους. Λάμβανα πολλά emails που με ρωτούσαν πώς μπορούν να βρουν κάποιον\, γιατί δεν ήθελαν να βγουν στον δρ όμο μόνοι τους. Η κοινότητα είναι σημαντική. Σκεφτείτε τους ορεσίβιους του 19ου αιώνα. Τους άρεσε η φύση\, η μοναξιά και η εξερεύνηση. Αλλά πάντα συ γκεντρώνονταν μια φορά τον χρόνο σε ένα μεγάλο γλέντι. Οπότε ξεκίνησα έναν τέτοιο θεσμό το 2011. Την πρώτη χρονιά ήρθαν 45 άνθρωποι. Πέρσι\, είχαμε 8 με 10 χιλιάδες τουλάχιστον. Είναι δύσκολο να μετράς τόσους ανθρώπους στη ν έρημο».\nΌσο η Zhao βυθιζόταν στο εγχείρημα\, σκέφτηκε τι είδους ταινίας ήθελε να κάνει και αποφάσισε να διευρύνει τη συνηθισμένη μέθοδο εργασίας της. «Έχω κάνει τέτοια ταινία στο παρελθόν» λέει η δημιουργός. «Έμαθα να ε ίμαι καλή σε αυτό και δεν ήθελα να το αφήσω\, ήθελα να το χτίσω παραπάνω. Την ίδια στιγμή\, είχα περιέργεια για το τι άλλο θα μπορούσα να κάνω\, κάτ ι που δεν γίνεται κάθε μέρα».\n«Η Fran με προσέγγισε σαν παραγωγός και από την πρώτη μέρα με ρώτησε αν θα έπρεπε να συμμετέχει σαν ηθοποιός» συνεχίζ ει η Zhao. «Ένιωσα ότι δεν θα ήταν μία ταινία που εύκολα μπορεί να τη δει ο κόσμος. Με το TheRider\, είχαμε καουμπόιδες\, ήταν ένα «γουέστερν». Αλλά αυτό είναι πιο δύσκολο\, υπάρχει προκατάληψη για τους ηλικιωμένους στη χώ ρα\, για τους περιθωριακούς. Οπότε σκέφτηκα ότι αν η Fran δεχόταν\, τότε θ α προσελκύαμε το ενδιαφέρον του κοινού αβίαστα. Από την αρχή ήταν μία πρακ τική απόφαση. Αλλά την ίδια στιγμή\, η δημιουργική πρόκληση ήταν συναρπαστ ική».\n«Ως Fren\, δούλεψα δίπλα σε πραγματικούς υπαλλήλους της Amazon\, σε μονάδα συγκομιδής ζαχαρότευτλου\, σε τουριστική καφετέρια\, σε κατασκήνωσ η σε Εθνικό Πάρκο» λέει η πρωταγωνίστρια. «Τις περισσότερες φορές\, δεν με αναγνώριζε κανένας υπάλληλος. Φυσικά\, δεν δούλευα όλες τις ώρες που απαι τούνται. Αλλά προσπάθησα να δώσω την εντύπωση της πραγματικής δουλειάς και των συνεπειών της. Τις σωματικές προκλήσεις\, τη δυσφορία ενός μεγαλύτερο υ σε ηλικία ανθρώπου\, αλλά και τη χαρά της δουλειάς\, της ζωής στη φύση κ αι της εκπλήρωσης ενός σκοπού και την ικανοποίηση της χρηματικής απολαβής από αυτές τις δουλειές».\nΗ Zhao συνεργάστηκε στενά με τη McDormand. «Η Fr an κι εγώ περάσαμε πολύ χρόνο μαζί πριν να βγούμε στον δρόμο και έμαθα πολ λά για εκείνη. Η Fran δεν είναι το είδος της ηθοποιού που της αρέσει να μι λάει ασταμάτητα για τον χαρακτήρα. Της αρέσει να κάνει τα πράγματα μέσα απ ό το σώμα της\, της αρέσουν τα απτά πράγματα. Οπότε\, ταιριάξαμε πολύ» λέε ι η δημιουργός.\n«Η Chloé  βυθίζεται στις αφηγήσεις των χαρακτήρων της και ψάχνει το στοιχείο που δίνει δραματουργική διάσταση στην ταινία» λέει η M cDormand. «Η διαδικασία στην ταινία Nomadland ήταν μία πρόκληση και για τι ς δυο μας γιατί είχαμε να χειριστούμε ένα υβρίδιο με τους ερασιτέχνες ηθοπ οιούς από τη νομαδική κοινότητα και τον David Strathairnκι εμένα ως επαγγε λματίες\, που υποδυόμασταν ρόλους. Παρόλα αυτά η  Chloé και ο Josh\, ο διε υθυντής φωτογραφίας\, πέρασαν χρόνο με τον David κι εμένα και τις οικογένε ιες μας στη μικρή πόλη\, όπου ζούμε. Η Chloé κράτησε σημειώσεις για τις ζω ές μας\, την αλληλεπίδραση μεταξύ μας και ανέπτυξε την ιδέα της Fern και τ ου Dave από εκεί». \nΗ Zhao και η McDormand συνεργάστηκαν για να χτίσουν τ ο νομαδικό\, κινούμενο σπίτι της Fern\, ένα Ford Econolineβανάκι που η McD ormand βάφτισε Vanguard. «Σκεφτόμασταν πώς η Fern  θα δομούσε το σπίτι της » θυμάται η Zhao. «Όταν ζεις σε ένα μικρό χώρο\, αυτό που κρατάς μαζί σου λέει πολλά για το ποιος είσαι\, περισσότερο από το όταν μένεις σε ένα σπίτ ι». \n«Στη συνεργασία με την Chloé\, για να βρούμε τον χαρακτήρα της Fern» λέει η McDormand\, «μιλήσαμε πολύ για πώς θα «μεταγγίζαμε» στοιχεία της δ ικής μου ζωής στη ζωή της Fern και πολλά είχαν να κάνουν με το υπόβαθρο μο υ\, αλλά και τις καθημερινές μου συνήθειες. Πρότεινα χειρωνακτικές εργασίε ς\, γιατί όταν περνάς τον χρόνο σου στον δρόμο\, πρέπει να αναλαμβάνεις πρ ακτικά πράγματα. Είχα φτιάξει πολλές πιάστρες για ποτήρια\, περίπου 75 και τις χάριζα σε διαφορετικούς ανθρώπους που συναντήσαμε στον δρόμο και σε μ έλη της κοινότητας μας. Ένα άλλο πράγμα που παραχώρησα στην ταινία ήταν έν α σετ πιάτων με μοτίβα από φθινοπωρινά φύλλα. Όταν αποφοίτησα από το κολέγ ιο\, ο πατέρας μου είχε συλλέξει ένα ολόκληρο σετ από πιάτα από διαφορετικ ά παζάρια και μου τα έδωσε σαν δώρο. Σκέφτηκα ότι αυτό θα έδινε περισσότερ ο βάθος στην ιστορία. Έφερα και τα ασημένια μαχαιροπήρουνα μου\, γιατί ήτα ν φανταστικά» λέει η πρωταγωνίστρια. \nΗ Zhao σχολιάζει: «Επειδή θέλαμε να ενσωματώσουμε ερασιτέχνες στο γύρισμα και θέλαμε να είναι ο εαυτός τους\, έπρεπε και η Fran να είναι ο εαυτός της\, γιατί δεν ήξερε τι θα έκαναν σε κάθε σκηνή. Γι’ αυτό η ταινία έχει τόσα δικά της στοιχεία».\n«Στην πρώτη ταινία της Zhao\, το Songs My Brothers Taught Me» λέει η παραγωγός Mollye Asher «είχαμε μία σκηνοθετική προσέγγιση και όχι ένα δομημένο σενάριο\, εν ώ η Chloé έγραφε τις σκηνές μέρα με τη μέρα. Στο Nomadland\, δούλεψε όπως στο The Rider\, όπου υπήρχε ένα σενάριο\, αλλά έγραφε ή προσάρμοζε σκηνές\ , καμιά φορά σε καθημερινή βάση\, βασισμένη σε αυτά που ανακάλυπτε στο γύρ ισμα». \n \nΟ Οδικός Χάρτης\nΗ ταινία γυρίστηκε μέσα σε διάστημα έξι μηνών και ξεκίνησε τον Σεπτέμβρη του 2018. Το σημείο της αφηγηματικής έναρξης ή ταν το Empire στη Νεβάδα. «Μία κωμόπολη που χτίστηκε γύρω από τα ορυχεία. Η Μεγάλη Κρίση τα έκλεισε και έκαναν έξωση σε όλους τους εργαζόμενους» λέε ι η δημοσιογράφος Bruder. «Ακόμα και ο ταχυδρομικός κώδικας σβήστηκε».\n«Τ α Χριστούγεννα κάναμε ένα πενθήμερο διάλειμμά και περάσαμε την πρωτοχρονιά μαζί» λέει η παραγωγός Asher για τη διαδικασία των γυρισμάτων.\nΕκτός από τους παραγωγούς Asher και Spears\, η Zhao έφερε στην ταινία και τον παραγ ωγό Dan Janvey (Beasts of TheSouthern Wild\, Heart of A Dog). «Η Chloé  ήξ ερε τον Dan προσωπικά» λέει η Asher. Κάθε μέλος της ομάδας ήταν διαλεγμένο με προσοχή. «Σε ένα τέτοιο γύρισμα\, όπου πηγαίνεις σε κοινότητες στις οπ οίες δεν ανήκεις\, πρέπει να είσαι αόρατος με κάποιο τρόπο\, οπότε χρειαζό μασταν ανθρώπους που όχι απλώς ήταν καλοί στις δουλειές τους\, αλλά που εί χαν τη σωστή προσωπικότητα». \n«Είχε να κάνει με το να έχουμε το σωστό συν εργείο» λέει ο διευθυντής φωτογραφίας Joshua James Richards (Songs My Brot hers Taught Me\, The Rider). «Σε μερικούς θα φαινόταν ένα μικρό συνεργείο\ , αλλά για μένα ήταν ακριβώς ο σωστός αριθμός ατόμων και ήταν αρκετοί για το γύρισμα».\n«Η Chloé και ο Josh συνεργάστηκαν με λίγους ανθρώπους\, οπότ ε μπόρεσαν να εισχωρήσουν στην κοινότητα» λέει η Asher. «Δουλεύαμε με μικρ ά βαν που θα μπορούσαν να ανήκουν σε νομάδες\, οπότε αυτό μας επέτρεψε ένα ολοκληρωμένο γύρισμα». \n«Ως παραγωγός\, έγινα το μέλος μιας μικρής και δ εμένης κοινότητας 23 νέων δημιουργών. Ταξίδεψα μαζί τους στον δρόμο\, ενώ κάναμε την ταινία σαν σύντροφοι. Δεν πήγα για να τους δασκαλέψω\, πήγα για να μάθω και αυτό ήταν το στίγμα του ταξιδιού» λέει η McDormand. Το συνεργ είο αποτελούνταν από 19 άντρες και 17 γυναίκες.\nΗ σχεδόν αυτοσχεδιαστική προσέγγιση της Zhao στην αφήγηση εξαπλώθηκε μέχρι το γύρισμα. «Αντί να έρθ ει με ένα συγκεκριμένο όραμα για το τι πρέπει να γίνει» λέει ο Richards\, «η Chloé ήταν ανοιχτή στο να ανακαλύψει την ταινία στην πορεία». \n«Ποτέ δ εν ξέρεις ακριβώς τι ψάχνει η Chloé\, έτσι υπάρχει ελευθερία για εξερεύνησ η»\, λέει ο ηθοποιός Strathairn(Good Night and Good Luck\, Lincoln)\, που είναι παλιός φίλος και γείτονας της McDormand. «Κι όμως\, ένιωσα πάνω της το βλέμμα το κυνηγού\, σαν να ήξερε ακριβώς τι θέλει να πιάσει».\n«Δεν μπο ρώ να δω τους χαρακτήρες να ζωντανεύουν μέχρι να αρχίσει η κάμερα να γράφε ι» λέει η Zhao\, «πόσο κοντά είναι η κάμερα στον χαρακτήρα και πώς αλληλοε πιδρά με το περιβάλλον και τους ανθρώπους». \n«Η Chloé είναι πολύ συγκεντρ ωμένο ον. Προσέχει τα πάντα γύρω της. Τα ρουφάει όλα. Και ξέρει τι είναι γ νήσιο»\, λέει ο Janvey. «Και τι είναι ενδιαφέρον θεματικά και οπτικά. Είνα ι αποφασιστική και σαφής. Αλλά την ίδια στιγμή είναι ανοιχτή στην ανακάλυψ η». \n«Η Chloé μοντάρει στο κεφάλι της αυτά που έχουμε γυρίσει μέσα στη μέ ρα» προσθέτει ο Richards για τη Zhao\, η οποία ανέλαβε και το μοντάζ εκτός από τη σκηνοθεσία της ταινίας. «Θα πάει σπίτι\, θα δει τα γυρίσματα της μ έρας\, θα με πάρει να μου πει ότι θέλει κάτι ακόμα. Δεν είναι η συμβατική προσέγγιση και συνεχώς μοντάρει και ανακαλύπτει την ταινία».\nΓια τη μουσι κή της ταινίας\, η Zhao έψαξε να βρει «μία μουσική που εμπνέεται από τη φύ ση» και επέλεξε τον Ιταλό συνθέτη Ludovico Einaudi και την τελευταία δουλε ιά του\, το Seven Days Walking\, που κυκλοφόρησε το 2019. O Einaudiβάσισε τις συνθέσεις του σε μία σειρά από περίπατους στις ιταλικές Άλπεις το 2018 \, ακολουθώντας την ίδια διαδρομή κάθε μέρα\, αλλά μένοντας ανοιχτός σε δι αφορετικά συναισθήματα και ερεθίσματα\, που βίωνε ενώ οι συνθήκες φωτισμού \, θερμοκρασίας\, φύσης και καιρού άλλαζαν. «Ένα μεγάλο μέρος της εξέλιξης της Fern είναι να μάθει να ζει με τη φύση. Το να ζει σε ένα βαν\, την κάν ει πιο εκτεθειμένη στη φύση\, στην ομορφιά και την εχθρότητα\, στην ικανότ ητα να θεραπεύσει και να αναπληρώσει» λέει η Zhao. \n \n \nΗ Νομαδική Ζωή \nΠολλοί από τους πραγματικούς νομάδες που εμφανίζονται στην ταινία επιλέχ θηκαν μετά από αρκετούς μήνες και σταδιακά. Η Swankie και η Linda May επιλ έχθηκαν από νωρίς\, καθώς είναι και στο βιβλίο της Bruder. «Για μένα\, φυσ ικά\, η ζωή μου μοιάζει φυσιολογική και συνηθισμένη\, το να διαβάζω για μέ να στο βιβλίο της Jessica με έκανε κάπως να ντρέπομαι φυσικά» λέει η Swank ie. «Έβαλα στην άκρη κάποιες συνθήκες της ζωής μου για λίγο για να είμαι σ την ταινία\, αλλά άξιζε τον κόπο. Η Chloé\, μάλιστα\, σκέφτηκε να έχω το χ έρι μου σε νάρθηκα» λέει η Swankie. \nΗ Suanne Carlson είναι συνιδρυτής μα ζί με τον Bob Wells της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για τους νομάδες\, του Homeson Wheels. Οι παραγωγοί Asher και Janvey θεώρησαν ότι η έγκριση και η εμπιστοσύνη τους στην ταινία βοήθησε στην προσέγγιση νομάδων\, οι οποίοι με τη σειρά τους πρότειναν άτομα που εμφανίστηκαν τελικά στην ταινία. «Τελ ικά είχαμε πολλές προτάσεις και ονόματα από την Chloé με φωτογραφίες\, ανά μεσα τους και μία 86χρονη γυναίκα που ήταν η μία από τις πρώτες γυναίκες π ιλότους» λέει η παραγωγός Asher. \nH Chloé διάλεξε ευλαβικά με ποιους νομά δες ήθελε να δουλέψει και γνώρισε καθέναν τους ξεχωριστά. Για παράδειγμα\, η ομάδα που λέει τις ιστορίες της γύρω από τη φωτιά επιλέχθηκε σταδιακά. Το χαρακτηριστικό στο έργο της Zhao είναι ότι καλλιεργεί την εμπιστοσύνη μ ε τους συνεργάτες\, ενθαρρύνοντας την αυθεντικότητα. «Ησυχία στο γύρισμα\, κάμερα στραμμένη μόνο πάνω τους\, χώρος και σεβασμός να πούνε την ιστορία τους» επισημαίνει η Asher. \nΤαξιδιώτες\, όπως ο Derek\, ο νεαρός ταξιδιώ της που συναντά η Fern\, μοιάζουν με νομάδες\, αλλά είναι μία διαφορετική υποκατηγορία και οι νομάδες δεν τους συναναστρέφονται και τόσο. Ήταν όμως ξεκάθαρο για την Chloé ότι ο χαρακτήρας της Fern θα συναναστρεφόταν με ένα ν ταξιδιώτη κι έτσι έγραψαν μία σκηνή\, όπου η  Fern του προσφέρει ένα σάν τουιτς και τον ρωτάει για τους γονείς του. Ο Derek τελικά δούλεψε για το σ υνεργείο. Η Zhao και οι παραγωγοί της ένιωσαν ότι το να του προσφέρουν δου λειά ήταν ένας ακόμα τρόπος με τον οποίο η διαδικασία δημιουργίας της ταιν ίας αντανακλούσε το ίδιο το πνεύμα της ταινίας. \nΗ Swankie λέει για τη συ νεργασία με τη Zhao: «Στην αρχή\, ντρεπόμουν\, αλλά μετά τη γνώρισα καλύτε ρα\, κατάλαβα ότι ήταν η μόνη που είχε τη μεγάλη εικόνα. Όταν μου ζητούσε να κάνω κάτι που μου φαινόταν αντίθετο με την προσωπικότητα μου\, μού υπεν θύμιζε ευγενικά ότι ήταν μια ιστορία\, δεν ήταν η πραγματική ζωή. Ήταν φαν ταστική. Έμαθα πολλά βλέποντας την Chloé και τη Fran επί τω έργω».\n«Δεν ή ξερα τη Fran ούτε είχα δει τις ταινίες της» ομολογεί η Swankie\, «όμως εκε ίνη αντιδρούσε σαν να ήμουν εγώ η διάσημη σταρ του σινεμά και εκείνη η θαυ μάστρια. Ομολόγησα ότι δεν είχα ιδέα ποια είναι και δεν προσβλήθηκε\, άρχι σε να μιλάει με ενθουσιασμό για τη συνεργασία μας. Έφυγα με την αίσθηση ότ ι είχα συναντήσει ξανά μία χαμένη φίλη. Ένιωσα πραγματική αγάπη και ευγνωμ οσύνη από τη μεριά της\, περισσότερη από κάθε άλλη φορά στη ζωή μου». \n  \nΤελικός Προορισμός \n«Νομίζω ότι είχαν δοθεί κάποιες υποσχέσεις στη γενι ά των babyboomer» λέει ο παραγωγός Peter Spears\, «ότι αν έκαναν το ένα κα ι το άλλο\, όλα θα πήγαιναν καλά μέχρι να φτάσουν στη σύνταξη. Προφανώς αυ τό δεν συνέβη και δεν συμβαίνει. Το δίχτυ ασφαλείας έχει σκιστεί και πολλο ί άνθρωποι τώρα χάνονται. Κι όμως\, η κατάσταση κουμπώνει με τον αμερικάνι κο ατομικισμό. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους καταλήγουν σε αυτό το είδο ς ζωής για πρώτη φορά. Νομίζω ότι είναι εμψυχωτικό αν και δύσκολο όπως συμ βαίνει και με τόσα πολλά θέματα που είναι πολυεπίπεδα και σύνθετα στην Αμε ρική σήμερα».\n«Είναι άνθρωποι που ορίζουν ξανά το αμερικάνικο όνειρο» λέε ι η παραγωγός Asher. «Σε όλες τις ταινίες της η Chloé πραγματεύεται την ιδ έα του αμερικάνικου ονείρου και το βλέπει από άλλη σκοπιά\, τη σκοπιά μιας καλλιτέχνιδας που μεγάλωσε και γεννήθηκε σε μία εντελώς διαφορετική κουλτ ούρα».\n«Η δύναμη της μυθοπλασίας με επηρέασε και με ενέπνευσε να κάνω ται νίες.» λέει η Zhao. «Αυτές τις μέρες σκέφτομαι ότι κινδυνεύουμε να ξεχάσου με αυτή τη δύναμη. Δεν ήθελα απλώς να επικεντρωθώ σε κάποιον που χρησιμοπο ίησε τον δρόμο για να πετύχει κάτι\, για να κάνω ένα κοινωνικό σχόλιο για το πόσο κακός είναι ο καπιταλισμός στην Αμερική. Δεν με ενδιέφερε αυτό. Πρ οτιμώ να δω ένα σχετικό ντοκιμαντέρ από κάποιον άλλον. Ήθελα να μπω σε αυτ όν τον κόσμο και να εξερευνήσω την αμερικάνικη ταυτότητα\, τον αληθινό νομ ά. Έτσι ήθελα να «συναντήσω» το κοινό με την ελπίδα να συνδεθώ με έναν θεα τή τη φορά». \n«Η Chloé χρησιμοποιεί το σινεμά για να ακουμπήσει τις ζωές πραγματικών ανθρώπων που είναι στο περιθώριο\, άνθρωποι ηλικιωμένοι\, άστε γοι» λέει ο διευθυντής φωτογραφίας Richards. «Εξερευνά τη ζωή\, όχι σαν πα ρατηρητής. Είναι σαν να γράφει ένα ποίημα». \nΗ Linda May περιγράφει τη ζω ή στον δρόμο: «Οι άνθρωποι που συνάντησα στον δρόμο ήταν άνθρωποι που δεν θα γνώριζα λόγω διαφοράς τρόπου ζωής. Οι δρόμοι μας ήταν διαφορετικοί\, αλ λά όταν διασταυρωθήκαμε\, ήμασταν αλληλέγγυοι\, υποστηρικτικοί και τρυφερο ί ο ένας με τον άλλον\, αμέσως. Μία φιλία που θα έπαιρνε χρόνια να εξελιχθ εί\, άνθισε πιο γρήγορα γιατί ο κοινός δεσμός ήταν η νομαδική ζωή».  \n«Με ρικοί το λένε ταξίδι ή περιπέτεια. Εγώ δεν το λέω έτσι» καταλήγει η Swanki e. «Είναι να ζεις στο έπακρο και να ωθείς τον εαυτό σου μπροστά. Αρχικά ο στόχος μου στη ζωή ήταν να είμαι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής των παιδιώ ν μου και των εγγονιών μου. Δεν έβγαινε με ωραίο τρόπο ούτε για μένα ούτε για εκείνους\, ήταν αποκαρδιωτικό και καταθλιπτικό για την ακρίβεια. Έπρεπ ε να κατευθύνω εκ νέου την ενέργεια μου για να ζήσω καλύτερα. Για μένα\, α υτό σήμαινε να γίνω νομάς. Δεν ζω μια περιπέτεια\, δεν κάνω ταξίδι\, δεν β λέπω αξιοθέατα και μετά γυρίζω στη βάση μου. Δεν έχω βάση. Είμαι νομάς πάν ω από μια δεκαετία και δεν έχω κουραστεί. Ό\,τι μου ανήκει είναι πάνω μου. Δεν έχω να πάω κάπου για να το φέρω. Το να είσαι νομάς είναι επιλογή\, δε ν είναι απλώς μια συνθήκη».  \nΣυντελεστές\nΣενάριο (βασισμένο στο βιβλίο της Jessica Bruder)/Σκηνοθεσία: Chloé Zhao\nΠαίζουν: Frances McDormand\, D avid Strathairn\, Linda May\, Swankie\, Bob Wells\, Derek Endres\, Melissa Smith\, James R. Taylor Jr.\, Emily Jade Foley\nΔιεύθυνση Φωτογραφίας: Jo shua James Richards\nΣχεδιασμός Παραγωγής: Joshua James Richards\nΜοντάζ: Chloé Zhao\nΚοστούμια: Hannah Logan Peterson\nΜουσική: Ludovico Einaudi ht tp://www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/event/195-x-n-nomadland DTSTART:20210521T183000Z DTEND:20210526T183000Z LOCATION:Θερινό Λαΐς (ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ 48\, 104 35\, ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ\, ΑΘΗΝΑ ) SUMMARY:Η Xώρα των Nομάδων | Nomadland URL:http://www.tainiothiki.gr/en/programme/calendar/event/195-x-n-nomadland END:VEVENT END:VCALENDAR